وقتی نوزادی وارد خانواده ای می شود، بعضی از خانم ها علاوه بر خودشان، همسرشان را هم فراموش می کنند و تمام وقت و انرژی خود را صرف نوزاد می کنند.

او نمی داند چطور به بچه رسیدگی کند؟

همسرتان در این ماه ها، چطور روی اعصابتان رفته؟ شما هم مثل سایر مادرها به خاطر اینکه پدر خانواده نمی داند چه کاری را در خانه باید انجام دهد و در چه زمانی و چطور باید به بچه ها رسیدگی کند کلافه می شوید؟ یکی از این مادرهایی که در این بررسی شرکت کرده گفته است: «از اینکه باید مدام به او بگویم چه کاری را انجام دهد متنفرم! یک مرد به راحتی می تواند از کنار سبد پر از لباس چرخ بگذرد و اگر به او چیزی نگوییم، خودش به فکر انداختن لباس ها در ماشین لباسشویی نیفتد.

پدرها از وظایف پیروری نمی کنند

وقتی مادر می شوید، چاره ای جز این که درست در زمان آماده شدن غذای فرزندتان، ظرف هایی که از کابینت بیرون ریخته را سر جایشان بگذارید، لباسش را عوض کنید، او را سرگرم کنید و به برنامه کارهای عصرتان هم فکر کنید ندارید و برای مادران، اینکه یک پدر نمی تواند همزمان چند مسئولیت را به عهده بگیرد و در عین نگهداری از کودک، خانه را هم مرتب نگه دارد، مایه تعجب و البته عصبانیت است. برای مادری که می خواهد کار بیرون و تحصیل را در کنار کار خانه و فرزند پروری داشته باشد، چندکاره بودن یک اجبار است؛ اجباری که پدرها نمی توانند یا نمی خواهند از آن پیروی کنند. چندکاره نبودن آقایان، باعث شده که وظایف متعددی روی دوش مادرها سنگینی کند و آن ها را خسته و کلافه کند.

رابطه ای که شکرآب می شود

در اغلب موارد در حالی که مادر مجبور است ساعات خواب کودکش را هم در حال درست کردن غذای او و رسیدگی به کارهای عقب مانده بگذراند، مرد می تواند تمرینات ورزشی اش را انجام دهد یا سرش را با اینترنت بازی گرم کند. همین دلایل به ظاهر بی اهمیت کافی است تا رابطه زن و شوهرها را به ویژه بعد از بچه دار شدن شکرآب کند.

وقت کم می آورید

«در حالی که بسیاری از مادرها خود را موظف به خواندن کتاب های فرزند پروری می کنند، پدرها ترجیح می دهند مثل قبل روزنامه و مجله بخوانند.» این شکایتی است که بسیاری از مادرها مطرح می کنند.کمبود وقت در ماه ها و روزهای ابتدای تولد فرزند، یکی از دلایل اصلی دعواهای زن و شوهری و بروز خشم خانم هاست.

خشمی که تمام این مشکلات به ظاهر کوچک در مادر ایجاد می کند، ممکن است تنها به غرولندهای گاه و بیگاه تبدیل نشود. بعید نیست که یک مادر خشمگین، درست در زمانی که همسرش انتظار ندارد مثل بمب منفجر شود و پدر خانواده را شگفت زده کند.

حال ببینیم چرا تازه مادرها به یک بمب تبدیل می شوند. آنها چه چیزهایی را تحمل می کنند تا در نهایت تیر خلاص هم به خودشان و هم همسرشان می زنند و اوضاع زندگی بهم می ریزد. این مادرها از قضاوت شدن یا آشکار شدن ناتوانیشان می ترسند و باعث می شود حرفی از این مشکلات به زبان نیاورند و با همین سکوت، تحمل شرایط سخت و تازه را برای خود دشوارتر کنند. در زیر به مواردی از این رفتارها اشاره می کنیم.

گریه فرزند را ممنوع اعلام می کنند

به محض اینکه فرزندتان لب و لوچه اش را آویزان می کند، سراسیمه به سمتش می دوید و هزار فکر و خیال به سرتان می زند. فکرهایی مانند «آیا گرسنه است؟ آیا آب می خواهد؟ سردش شده است؟ دل درد دارد؟ آیا خوابش می آید؟ و ۶»درست است که نباید اجازه بدهید بچه از فرط گریه کبود شود اما لازم نیست که برای هر گریه یا نق زدنی خودتان را آشفته کنید.

بچه را بغلی کرده اید

بعضی مادر ها مدام بچه شان را بغل می گیرند و لحظه ای او را زمین نمی گذارند. چنین مادرهایی کودکشان را به شدت به خود وابسته می کنند. مادر ها باید بدانند که با این رفتارشان، نمی توانند فرزندشان را لحظه ای تنها بگذارند تا به کار هایشان مانند پخت غذا و … برسند.

به دیگران اعتمادی ندارید

اینکه خودتان همه کار هایتان را یک تنه انجام دهید، افتخار زیادی ندارد چون فرزندتان را از تماس و ارتباط با دیگران دور نگه می دارید و ممکن است، منزوی بار بیاید. چنین فرزندانی در آینده نمی توانند به راحتی تغییرات و شرایط جدید را تحمل کنند.

کودک را با معیار کتابها مقایسه می کنید

در دوره بارداری چندین کتاب مراقبت از کودک مطالعه کرده اید تا خودتان را آماده تربیت کودکتان کنید و اکنون هر اتفاقی که می افتد، فورا به سراغ کتاب هایتان می روید اما در کتاب برای حل مشکلتان راه حلی پیدا نمی کنید. توجه کنید که وسواس بیش از حد در تربیت کودک به سلامت روانی خودتان و کودکتان آسیب می زند. هرچند مطالعه کتاب مفید و ضروری به نظر می رسد اما بهتر است گاهی به تجربه و احساسات مادریتان اعتماد کنید.

زمانی که کودک می خوابد، نمی خوابید

بعضی از مادر ها تصور می کنند برای اینکه مادر خوبی باشند، باید شب و روز بالای سر فرزند خود باشند تا نیازهای او را برطرف کنند و توجه ندارند که خودشان هم به خواب و استراحت نیاز دارند. زمانی که کودک می خوابد، بهترین فرصت برای استراحت و انجام کارهای شخصی است. البته بهتر است کودک در معرض دید شما باشد تا به محض بیدار شدن، به سراغش بروید.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید