موارد مصرف

ایبوپروفن در تسکین درد و التهاب روماتیسمی ، انواع آرتریت‌(شامل آرتریت جوانان) و دیگر اختلالات عضلانی – اسکلتی به کار می رود. همچنین در درد‌های ملایم تا متوسط نظیر قاعدگی دردناک، دردهای بعد از عمل جراحی، تب و درد در کودکان مصرف می‌گردد.

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

ایبوپروفن پس از مصرف خوراکی سریعا جذب شده وحداکثر غلظت سرمی آن بعد از ۲-۱ ساعت ایجاد می‌گردد. ۹۹% دارو به پروتئین‌های پلاسما متصل گشته و در کبد متابولیزه می گردد. نیمه عمر آن ۲-۸/۱ساعت بوده و از راه ادرار دفع می‌شود.

موارد منع مصرف

این دارو در صورت سابقه وجود آلرژیک شدید از قبیل آنافیلاکسی یا آنژیوادم ناشی از آسپیرین یا سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا پولیت بینی‌ همراه با اسپاسم به علت مصرف آسپیرین ، نباید مصرف شود.

هشدارها

این دارو در موارد زیر باید با احتیاط فراوان مصرف شود:

بیماری‌ التهابی یا اولسراتیو قسمت فوقانی یا تحتانی مجرای گوارش(شامل بیماریCrohn، دیورتیکولین، قرحه گوارشی، کولیت اولسراتیو)، هموفیلی یا سایر اختلالات خونی شامل اختلالات عملکرد انعقادی یا پلاکت‌ها، عیب‌کار کلیه ، استوماتیت و همچنین در بیماران سالخورده ( به علت عوارض کبدی و کلیوی) و بیمارانی که احتمال بروز خونریزی و زخم گوارشی در آنها زیاد می‌باشد.

عوارض جانبی

ناراحتی دستگاه گوارش نظیر تهوع ، اسهال و گاهگاهی خونریزی و زخم ممکن است ایجاد گردد. عوارض دیگر شامل واکنش‌های آلرژیک به‌ویژه آنژیوادم، برونکواسپاسم و بثورات جلدی، همچنین سردرد، سرگیجه، گیجی، اختلالات شنوایی نظیر وزوز گوش و دفع در ادرار می‌باشد.

تداخل دارویی

مصرف ایبوپورفن به همراه مهار کننده‌های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین(ACE)، سبب معکوس نمودن اثر ضد فشارخون آنها گردیده و نیز خطر نارسایی کلیوی و افزایش پتاسیم خون احتمالا افزایش می‌یابد. ایبوپروفن همراه با داروهای ضد میکروبی از دسته کینولون‌ها خطر بروز تشنج را افزایش می‌دهند. اثر دارو‌های پائین آورنده قند خون سولفونیل اوره ، احتمالا بوسیله این دارو افزایش می‌یابد. مصرف همزمان با سیکلوسپورین خطر سمیت کلیوی را افزایش می دهد. دفع لیتیم و احتمالا متوترکسات بوسیله ایبوپروفن کاهش یافته و سمیت آنها افزایش می‌یابد. مهار تجمع پلاکتها توسط این دارو و زخم و خونریزی گوارشی در بیمارانی که تحت درمان با داروهای ضد انعقاد یا ترومبولیتیک هستند، ممکن است خطرناک باشد. اثرات کاهنده فشارخون تریامترن در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد. مصرف همزمان این دارو با اسپیرین توصیه نمی‌شود. مصرف همزمان اسید والپروئیک با این دارو خطر بروز خونریزی را به دلیل تداخل در عملکرد پلاکتها افزایش می‌دهد.

نکات قابل توصیه

. در صورت بروز هرگونه اختلال در بینایی باید با پزشک مشورت شود. زیرا احتمال بروز تنبلی چشم (آمبلیوپاتی) وجود دارد.

۲. این دارو نباید بیش از مقدار تجویز شده مصرف شود.

۳. در صورت مصرف این دارو در درمان آرتریت ، دوره درمان با این دارو باید کامل شود. جهت دستیابی به پاسخ مطلوب ، ممکن است حداقل ۲ هفته زمان نیاز داشته باشد.

۴. درصورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، اگر رژیم درمانی بصورت یک یا دو قرص در روز است، به محض به یاد آوردن طی یک یا دو ساعت پس از نوبت فراموش شده، باید مصرف شود. اگر رژیم درمانی بصورت بیش از دو قرص در روز است ، به محض به یادآوردن ،‌آن نوبت باید مصرف شده و از دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی نیز باید خودداری شود.

۵. به منظور بررسی پیشرفت درمان در طول مصرف دراز مدت ، مراجعه به پزشک ضروری است.

۶. در صورت مشاهده علائم شبه آنفولانزا (لرز، تب یا درد عضلانی)‌قبل یا همزمان با بثورات جلدی، باید به پزشک مراجعه شود.

۷. احتمال بروز حساسیت به نور وجود دارد.

مقدار مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضد التهاب، g/day3/2-1/2 در سه یا چهار مقدار منقسم مصرف می‌شود. پس از حصول پاسخ رضایتبخش ، مقدار مصرف باید تا پائین‌ترین مقدار نگهدارنده جهت کنترل علائم کاهش داده شود. در سایر موارد۴۰۰-۲۰۰ میلی‌گرم هر ۶-۴ ساعت بر حسب نیاز مصرف می‌شود.

کودکان : به عنوان ضدالتهاب ، درکودکان۶ماه تا ۱۲ سال، ابتدا mg/kg/day40-30 در سه یا چهار مقدار منقسم مصرف می‌شود . پس از حصول رضایتبخش،مقدار مصرف باید تا پائین‌ترین مقدار نگهدارنده جهت کنترل علائم کاهش داده‌شود. به عنوان ضد تب، در کودکان ۶ ماه تا ۱۲ سالmg/day5 برای تب کمتر از ۱۷/۳۹ درجه سانتیگراد و mg/day 10 برای تب‌های بالاتر مصرف می‌شود. مقدار مصرف در صورت نیاز هر ۶-۴ ساعت می‌تواند تکرار شود.

اشکال دارویی

Coated Tablet:200mg

Coated Tablet: 400mg

Oral Suspension : 100mg/5ml

تک فارس » پزشکی سلامتی » قرص ایبوپروفن عوارض جانبی موارد مصرف و منع دارویی

همچنین بخوانید