image مقاله ای خواندنی درباره دوران غیبت امام زمان علیه السلام

آن چه در پى مى آید تنها بیانگر برخى از این ویژگى ها است:
۱- همانند خورشید است، آن زمان که ابرها آن را پوشانیده باشند.
«کما ینتفعون بالشمس اذا سترها سحاب»
۲- مردم او را مى بینند ولى نمى شناسند.
«یجعل الله بینه و بین الخلق حجاباً یرونه و لایعرفونه»
۳- هر سال در مراسم حج شرکت مى کند و در عرفات مى ایستد و به دعاى مومنین آمین مى گوید
«و انه لیحضر الموسم فى کل سنه و یقف بعرفه فیومن على دعاء المومن»
۴- اگر چه شخص او از دیدگان مردم غایب مى گردد لکن یاد او از دل هایشان نمى رود.
«ان غاب عن الناس شخصه فى حال هدنه لم یغب عنهم مثبوت علمه»
۵ -بسیارى از شیفتگان و دلدادگان، توفیق دیدار و شناخت او را یافته اند.
۶- مکان مشخصى ندارد و بیشتر در صحراها و اطراف شهرهاى نامشخص زندگى مى کند.
۷- او به دور از مساکن ستمگران و به طور ناشناخته همچون سایر انسان ها، در مسکنى خاص به سر مى برد و همانند مردم به غذا و پوشاک و استراحت نیازمند است و همسر و فرزند نیز دارد.
۸- در مجالس مردم شرکت مى کند و بر فرش هاى آنان قدم مى گذارد و در کوچه و بازارهایشان راه مى رود.
۹- گاهى حکمت الهى اقتضا مى کند که امام زمان علیه السلام در مکانى حاضر باشد، ولى دیده نشود. امام رضا علیه السلام فرمود:
«لایرى جسمه»
و امام صادق علیه السلام فرمود:
«یغیب عنکم شخصه»
و گاهى حکمت بر آن است که دیده شود لکن شناخته نشود.