متن کامل عربی سوره الصافات به همراه ترجمه دقیق فارسی

مجله علمی هنری آموزشی پزشکی تک فارس شامل مطالب جدید و جالب با موضوعات پزشکی و سلامتی، روانشناسی، نکات آرایشی، دکوراسیون منزل، خانه داری، آموزش آشپزی

حسین (ع) چراغ هدایت و کشتی نجات است
تک فارس

فروش ویژه

محصولات معتبر محصولات معتبر

متن کامل عربی سوره الصافات به همراه ترجمه دقیق فارسی

image متن کامل عربی سوره الصافات به همراه ترجمه دقیق فارسی

به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

سوگند به صف بستگان که صفى [با شکوه] بسته‏اند (۱)

وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿۱﴾

و به زجرکنندگان که به سختى زجر مى‏کنند (۲)

تکفارس آی آر

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿۲﴾

و به تلاوت‏کنندگان [آیات الهى] (۳)

فَالتَّالِیَاتِ ذِکْرًا ﴿۳﴾

که قطعا معبود شما یگانه است (۴)

إِنَّ إِلَهَکُمْ لَوَاحِدٌ ﴿۴﴾

www.takfars.ir

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است و پروردگار خاورها (۵)

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَیْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿۵﴾

ما آسمان این دنیا را به زیور اختران آراستیم (۶)

إِنَّا زَیَّنَّا السَّمَاء الدُّنْیَا بِزِینَهٍ الْکَوَاکِبِ ﴿۶﴾

و [آن را] از هر شیطان سرکشى نگاه داشتیم (۷)

وَحِفْظًا مِّن کُلِّ شَیْطَانٍ مَّارِدٍ ﴿۷﴾

[به طورى که] نمى‏توانند به انبوه [فرشتگان] عال م بالا گوش فرا دهند و از هر سوى پرتاب مى‏شوند (۸)

لَا یَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَیُقْذَفُونَ مِن کُلِّ جَانِبٍ ﴿۸﴾

با شدت به دور رانده مى‏شوند و برایشان عذابى دایم است (۹)

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿۹﴾

تک فارس

مگر کسى که [از سخن بالاییان] یکباره استراق سمع کند که شهابى شکافنده از پى او مى‏تازد (۱۰)

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَهَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿۱۰﴾

پس [از کافران] بپرس آیا ایشان [از نظر] آفرینش سخت‏ترند یا کسانى که [در آسمانها] خلق کردیم ما آنان را از گلى چسبنده پدید آوردیم (۱۱)

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِینٍ لَّازِبٍ ﴿۱۱﴾

بلکه عجب مى‏دارى و [آنها] ریشخند مى‏کنند (۱۲)

بَلْ عَجِبْتَ وَیَسْخَرُونَ ﴿۱۲﴾

و چون پند داده شوند عبرت نمى‏گیرند (۱۳)

وَإِذَا ذُکِّرُوا لَا یَذْکُرُونَ ﴿۱۳﴾

و چون آیتى ببینند به ریشخند مى‏پردازند (۱۴)

وَإِذَا رَأَوْا آیَهً یَسْتَسْخِرُونَ ﴿۱۴﴾

T A K F A R S

و مى‏گویند این جز سحرى آشکار نیست (۱۵)

وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِینٌ ﴿۱۵﴾

آیا چون مردیم و خاک و استخوانهاى [خرد] گردیدیم آیا راستى برانگیخته مى‏شویم (۱۶)

أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۱۶﴾

و همین طور پدران اولیه ما (۱۷)

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۱۷﴾

بگو آرى در حالى که شما خوارید (۱۸)

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ ﴿۱۸﴾

و آن تنها یک فریاد است و بس و بناگاه آنان به تماشا خیزند (۱۹)

فَإِنَّمَا هِیَ زَجْرَهٌ وَاحِدَهٌ فَإِذَا هُمْ یَنظُرُونَ ﴿۱۹﴾

تک فارس www.takfars.ir

و مى‏گویند اى واى بر ما این است روز جزا (۲۰)

وَقَالُوا یَا وَیْلَنَا هَذَا یَوْمُ الدِّینِ ﴿۲۰﴾

این است همان روز داورى که آن را تکذیب مى‏کردید (۲۱)

هَذَا یَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِی کُنتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ ﴿۲۱﴾

کسانى را که ستم کرده‏اند با همردیفانشان و آنچه غیر از خدا مى‏پرستیده‏اند (۲۲)

احْشُرُوا الَّذِینَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا کَانُوا یَعْبُدُونَ ﴿۲۲﴾

گرد آورید و به سوى راه جهنم رهبرى‏شان کنید (۲۳)

مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِیمِ ﴿۲۳﴾

و بازداشتشان نمایید که آنها مسؤولند (۲۴)

وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ ﴿۲۴﴾

تکفارس

شما را چه شده است که همدیگر را یارى نمى‏کنید (۲۵)

مَا لَکُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿۲۵﴾

[نه] بلکه امروز آنان از در تسلیم درآمدگانند (۲۶)

بَلْ هُمُ الْیَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿۲۶﴾

و بعضى روى به بعضى دیگر مى‏آورند [و] از یکدیگر مى‏پرسند (۲۷)

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءلُونَ ﴿۲۷﴾

[و] مى‏گویند شما [ظاهرا] از در راستى با ما درمى‏آمدید [و خود را حق به جانب مى‏نمودید] (۲۸)

قَالُوا إِنَّکُمْ کُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْیَمِینِ ﴿۲۸﴾

[متهمان] مى‏گویند [نه] بلکه با ایمان نبودید (۲۹)

قَالُوا بَل لَّمْ تَکُونُوا مُؤْمِنِینَ ﴿۲۹﴾

takfars.ir

و ما را بر شما هیچ تسلطى نبود بلکه خودتان سرکش بودید (۳۰)

وَمَا کَانَ لَنَا عَلَیْکُم مِّن سُلْطَانٍ بَلْ کُنتُمْ قَوْمًا طَاغِینَ ﴿۳۰﴾

پس فرمان پروردگارمان بر ما سزاوار آمد ما واقعا باید [عذاب را] بچشیم (۳۱)

فَحَقَّ عَلَیْنَا قَوْلُ رَبِّنَا إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿۳۱﴾

و شما را گمراه کردیم زیرا خودمان گمراه بودیم (۳۲)

فَأَغْوَیْنَاکُمْ إِنَّا کُنَّا غَاوِینَ ﴿۳۲﴾

پس در حقیقت آنان در آن روز در عذاب شریک یکدیگرند (۳۳)

فَإِنَّهُمْ یَوْمَئِذٍ فِی الْعَذَابِ مُشْتَرِکُونَ ﴿۳۳﴾

[آرى] ما با مجرمان چنین رفتار مى‏کنیم (۳۴)

إِنَّا کَذَلِکَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِینَ ﴿۳۴﴾

تک فارس آی آر

چرا که آنان بودند که وقتى به ایشان گفته مى‏شد خدایى جز خداى یگانه نیست تکبر مى‏ورزیدند (۳۵)

إِنَّهُمْ کَانُوا إِذَا قِیلَ لَهُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ یَسْتَکْبِرُونَ ﴿۳۵﴾

و مى‏گفتند آیا ما براى شاعرى دیوانه دست از خدایانمان برداریم (۳۶)

وَیَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِکُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ ﴿۳۶﴾

ولى نه [او] حقیقت را آورده و فرستادگان را تصدیق کرده است (۳۷)

بَلْ جَاء بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِینَ ﴿۳۷﴾

در واقع شما عذاب پر درد را خواهید چشید (۳۸)

إِنَّکُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِیمِ ﴿۳۸﴾

و جز آنچه مى‏کردید جزا نمى‏یابید (۳۹)

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا کُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۳۹﴾

TakFars

مگر بندگان پاکدل خدا (۴۰)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿۴۰﴾

آنان روزى معین خواهند داشت (۴۱)

أُوْلَئِکَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ ﴿۴۱﴾

[انواع] میوه‏ها و آنان مورد احترام خواهند بود (۴۲)

فَوَاکِهُ وَهُم مُّکْرَمُونَ ﴿۴۲﴾

در باغهاى پر نعمت (۴۳)

فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ ﴿۴۳﴾

بر سریرها در برابر همدیگر [مى‏نشینند] (۴۴)

عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِینَ ﴿۴۴﴾

تک فارس

با جامى از باده ناب پیرامونشان به گردش درمى‏آیند (۴۵)

یُطَافُ عَلَیْهِم بِکَأْسٍ مِن مَّعِینٍ ﴿۴۵﴾

[باده‏اى] سخت‏سپید که نوشندگان را لذتى [خاص] مى‏دهد (۴۶)

بَیْضَاء لَذَّهٍ لِّلشَّارِبِینَ ﴿۴۶﴾

نه در آن فساد عقل است و نه ایشان از آن به بدمستى [و فرسودگى] مى‏افتند (۴۷)

لَا فِیهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا یُنزَفُونَ ﴿۴۷﴾

و نزدشان [دلبرانى] فروهشته‏نگاه و فراخ‏دیده باشند (۴۸)

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِینٌ ﴿۴۸﴾

[از شدت سپیدى] گویى تخم شتر مرغ [زیر پ ر ]ند (۴۹)

کَأَنَّهُنَّ بَیْضٌ مَّکْنُونٌ ﴿۴۹﴾

www.takfars.ir

پس برخى‏شان به برخى روى نموده و از همدیگر پرس‏وجو مى‏کنند (۵۰)

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یَتَسَاءلُونَ ﴿۵۰﴾

گوینده‏اى از آنان مى‏گوید راستى من [در دنیا] همنشینى داشتم (۵۱)

قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّی کَانَ لِی قَرِینٌ ﴿۵۱﴾

[که به من] مى‏گفت آیا واقعا تو از باوردارندگانى (۵۲)

یَقُولُ أَئِنَّکَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِینَ ﴿۵۲﴾

آیا وقتى مردیم و خاک و [مشتى] استخوان شدیم آیا واقعا جزا مى‏یابیم (۵۳)

أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِینُونَ ﴿۵۳﴾

[مؤمن] مى‏پرسد آیا شما اطلاع دارید [کجاست] (۵۴)

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿۵۴﴾

T A K F A R S

پس اطلاع حاصل مى‏کند و او را در میان آتش مى‏بیند (۵۵)

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِی سَوَاء الْجَحِیمِ ﴿۵۵﴾

[و] مى‏گوید به خدا سوگند چیزى نمانده بود که تو مرا به هلاکت اندازى (۵۶)

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ کِدتَّ لَتُرْدِینِ ﴿۵۶﴾

و اگر رحمت پروردگارم نبود هرآینه من [نیز] از احضارشدگان بودم (۵۷)

وَلَوْلَا نِعْمَهُ رَبِّی لَکُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِینَ ﴿۵۷﴾

[و از روى شوق مى‏گوید] آیا دیگر روى مرگ نمى‏بینیم (۵۸)

أَفَمَا نَحْنُ بِمَیِّتِینَ ﴿۵۸﴾

جز همان مرگ نخستین خود و ما هرگز عذاب نخواهیم شد (۵۹)

إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ ﴿۵۹﴾

تک فارس www.takfars.ir

راستى که این همان کامیابى بزرگ است (۶۰)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ ﴿۶۰﴾

براى چنین [پاداشى] باید کوشندگان بکوشند (۶۱)

لِمِثْلِ هَذَا فَلْیَعْمَلْ الْعَامِلُونَ ﴿۶۱﴾

آیا از نظر پذیرایى این بهتر است‏یا درخت زقوم (۶۲)

أَذَلِکَ خَیْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَهُ الزَّقُّومِ ﴿۶۲﴾

در حقیقت ما آن را براى ستمگران [مایه آزمایش و] عذابى گردانیدیم (۶۳)

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَهً لِّلظَّالِمِینَ ﴿۶۳﴾

آن درختى است که از قعر آتش سوزان مى‏روید (۶۴)

إِنَّهَا شَجَرَهٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الْجَحِیمِ ﴿۶۴﴾

Tak Fars

میوه‏اش گویى چون کله‏هاى شیاطین است (۶۵)

طَلْعُهَا کَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّیَاطِینِ ﴿۶۵﴾

پس [دوزخیان] حتما از آن مى‏خورند و شکمها را از آن پر مى‏کنند (۶۶)

فَإِنَّهُمْ لَآکِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۶۶﴾

سپس ایشان را بر سر آن آمیغى از آب جوشان است (۶۷)

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَیْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِیمٍ ﴿۶۷﴾

آنگاه بازگشتشان بى‏گمان به سوى دوزخ است (۶۸)

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِیمِ ﴿۶۸﴾

آنها پدران خود را گمراه یافتند (۶۹)

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءهُمْ ضَالِّینَ ﴿۶۹﴾

تکفارس آی آر

پس ایشان به دنبال آنها مى‏شتابند (۷۰)

فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ یُهْرَعُونَ ﴿۷۰﴾

و قطعا پیش از آنها بیشتر پیشینیان به گمراهى افتادند (۷۱)

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَکْثَرُ الْأَوَّلِینَ ﴿۷۱﴾

و حال آنکه مسلما در میانشان هشداردهندگانى فرستادیم (۷۲)

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِیهِم مُّنذِرِینَ ﴿۷۲﴾

پس ببین فرجام هشدارداده‏شدگان چگونه بود (۷۳)

فَانظُرْ کَیْفَ کَانَ عَاقِبَهُ الْمُنذَرِینَ ﴿۷۳﴾

به استثناى بندگان پاکدل خدا (۷۴)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿۷۴﴾

تک فارس

و نوح ما را ندا داد و چه نیک اجابت‏کننده بودیم (۷۵)

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِیبُونَ ﴿۷۵﴾

و او و کسانش را از اندوه بزرگ رهانیدیم (۷۶)

وَنَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ﴿۷۶﴾

و [تنها] نسل او را باقى گذاشتیم (۷۷)

وَجَعَلْنَا ذُرِّیَّتَهُ هُمْ الْبَاقِینَ ﴿۷۷﴾

و در میان آیندگان [آوازه نیک] او را بر جاى گذاشتیم (۷۸)

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ ﴿۷۸﴾

درود بر نوح در میان جهانیان (۷۹)

سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِی الْعَالَمِینَ ﴿۷۹﴾

www.takfars.ir

ما این گونه نیکوکاران را پاداش مى‏دهیم (۸۰)

إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۸۰﴾

به راستى او از بندگان مؤمن ما بود (۸۱)

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿۸۱﴾

سپس دیگران را غرق کردیم (۸۲)

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِینَ ﴿۸۲﴾

و بى‏گمان ابراهیم از پیروان اوست (۸۳)

وَإِنَّ مِن شِیعَتِهِ لَإِبْرَاهِیمَ ﴿۸۳﴾

آنگاه که با دلى پاک به [پیشگاه] پروردگارش آمد (۸۴)

إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِیمٍ ﴿۸۴﴾

T A K F A R S

چون به پدر[خوانده] و قوم خود گفت چه مى‏پرستید (۸۵)

إِذْ قَالَ لِأَبِیهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿۸۵﴾

آیا غیر از آنها به دروغ خدایانى [دیگر] مى‏خواهید (۸۶)

أَئِفْکًا آلِهَهً دُونَ اللَّهِ تُرِیدُونَ ﴿۸۶﴾

پس گمانتان به پروردگار جهانها چیست (۸۷)

فَمَا ظَنُّکُم بِرَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۸۷﴾

پس نظرى به ستارگان افکند (۸۸)

فَنَظَرَ نَظْرَهً فِی النُّجُومِ ﴿۸۸﴾

و گفت من کسالت دارم (۸۹)

فَقَالَ إِنِّی سَقِیمٌ ﴿۸۹﴾

تک فارس www.takfars.ir

پس پشت‏کنان از او روى برتافتند (۹۰)

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِینَ ﴿۹۰﴾

تا نهانى به سوى خدایانشان رفت و [به ریشخند] گفت آیا غذا نمى‏خورید (۹۱)

فَرَاغَ إِلَى آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْکُلُونَ ﴿۹۱﴾

شما را چه شده که سخن نمى‏گویید (۹۲)

مَا لَکُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿۹۲﴾

پس با دست راست بر سر آنها زدن گرفت (۹۳)

فَرَاغَ عَلَیْهِمْ ضَرْبًا بِالْیَمِینِ ﴿۹۳﴾

تا دوان دوان سوى او روى‏آور شدند (۹۴)

فَأَقْبَلُوا إِلَیْهِ یَزِفُّونَ ﴿۹۴﴾

تک فارس آی آر

[ابراهیم] گفت آیا آنچه را مى‏تراشید مى‏پرستید (۹۵)

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿۹۵﴾

با اینکه خدا شما و آنچه را که برمى‏سازید آفریده است (۹۶)

وَاللَّهُ خَلَقَکُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿۹۶﴾

گفتند برایش [کوره]خانه‏اى بسازید و در آتشش بیندازید (۹۷)

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْیَانًا فَأَلْقُوهُ فِی الْجَحِیمِ ﴿۹۷﴾

پس خواستند به از نیرنگى زنند و[لى] ما آنان را پست گردانیدیم (۹۸)

فَأَرَادُوا بِهِ کَیْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِینَ ﴿۹۸﴾

و [ابراهیم] گفت من به سوى پروردگارم رهسپارم زودا که مرا راه نماید (۹۹)

وَقَالَ إِنِّی ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّی سَیَهْدِینِ ﴿۹۹﴾

تکفارس

اى پروردگار من مرا [فرزندى] از شایستگان بخش (۱۰۰)

رَبِّ هَبْ لِی مِنَ الصَّالِحِینَ ﴿۱۰۰﴾

پس او را به پسرى بردبار مژده دادیم (۱۰۱)

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِیمٍ ﴿۱۰۱﴾

و وقتى با او به جایگاه سعى رسید گفت اى پسرک من من در خواب [چنین] مى‏بینم که تو را سر مى‏برم پس ببین چه به نظرت مى‏آید گفت اى پدر من آنچه را مامورى بکن ان شاء الله مرا از شکیبایان خواهى یافت (۱۰۲)

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْیَ قَالَ یَا بُنَیَّ إِنِّی أَرَى فِی الْمَنَامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ یَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِی إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِینَ ﴿۱۰۲﴾

پس وقتى هر دو تن دردادند [و همدیگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پیشانى بر خاک افکند (۱۰۳)

فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِینِ ﴿۱۰۳﴾

او را ندا دادیم که اى ابراهیم (۱۰۴)

وَنَادَیْنَاهُ أَنْ یَا إِبْرَاهِیمُ ﴿۱۰۴﴾

رؤیا[ى خود] را حقیقت بخشیدى ما نیکوکاران را چنین پاداش مى‏دهیم (۱۰۵)

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْیَا إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۱۰۵﴾

راستى که این همان آزمایش آشکار بود (۱۰۶)

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاء الْمُبِینُ ﴿۱۰۶﴾

و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانیدیم (۱۰۷)

وَفَدَیْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ ﴿۱۰۷﴾

و در [میان] آیندگان براى او [آوازه نیک] به جاى گذاشتیم (۱۰۸)

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ ﴿۱۰۸﴾

درود بر ابراهیم (۱۰۹)

سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِیمَ ﴿۱۰۹﴾

نیکوکاران را چنین پاداش مى‏دهیم (۱۱۰)

کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۱۱۰﴾

در حقیقت او از بندگان با ایمان ما بود (۱۱۱)

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿۱۱۱﴾

و او را به اسحاق که پیامبرى از [جمله] شایستگان است مژده دادیم (۱۱۲)

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِیًّا مِّنَ الصَّالِحِینَ ﴿۱۱۲﴾

و به او و به اسحاق برکت دادیم و از نسل آن دو برخى نیکوکار و [برخى] آشکارا به خود ستمکار بودند (۱۱۳)

وَبَارَکْنَا عَلَیْهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِن ذُرِّیَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِینٌ ﴿۱۱۳﴾

و در حقیقت بر موسى و هارون منت نهادیم (۱۱۴)

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿۱۱۴﴾

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانیدیم (۱۱۵)

وَنَجَّیْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ ﴿۱۱۵﴾

و آنان را یارى دادیم تا ایشان غالب آمدند (۱۱۶)

وَنَصَرْنَاهُمْ فَکَانُوا هُمُ الْغَالِبِینَ ﴿۱۱۶﴾

و آن دو را کتاب روشن دادیم (۱۱۷)

وَآتَیْنَاهُمَا الْکِتَابَ الْمُسْتَبِینَ ﴿۱۱۷﴾

و هر دو را به راه راست هدایت کردیم (۱۱۸)

وَهَدَیْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ ﴿۱۱۸﴾

و براى آن دو در [میان] آیندگان [نام نیک] به جاى گذاشتیم (۱۱۹)

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِمَا فِی الْآخِرِینَ ﴿۱۱۹﴾

درود بر موسى و هارون (۱۲۰)

سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿۱۲۰﴾

ما نیکوکاران را چنین پاداش مى‏دهیم (۱۲۱)

إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۱۲۱﴾

زیرا آن دو از بندگان با ایمان ما بودند (۱۲۲)

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿۱۲۲﴾

و به راستى الیاس از فرستادگان [ما] بود (۱۲۳)

وَإِنَّ إِلْیَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِینَ ﴿۱۲۳﴾

چون به قوم خود گفت آیا پروا نمى‏دارید (۱۲۴)

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿۱۲۴﴾

آیا بعل را مى‏پرستید و بهترین آفرینندگان را وامى‏گذارید (۱۲۵)

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِینَ ﴿۱۲۵﴾

[یعنى] خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست (۱۲۶)

اللَّهَ رَبَّکُمْ وَرَبَّ آبَائِکُمُ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۲۶﴾

پس او را دروغگو شمردند و قطعا آنها [در آتش] احضار خواهند شد (۱۲۷)

فَکَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿۱۲۷﴾

مگر بندگان پاکدین خدا (۱۲۸)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿۱۲۸﴾

و براى او در [میان] آیندگان [آوازه نیک] به جاى گذاشتیم (۱۲۹)

وَتَرَکْنَا عَلَیْهِ فِی الْآخِرِینَ ﴿۱۲۹﴾

درود بر پیروان الیاس (۱۳۰)

سَلَامٌ عَلَى إِلْ یَاسِینَ ﴿۱۳۰﴾

ما نیکوکاران را این گونه پاداش مى‏دهیم (۱۳۱)

إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ ﴿۱۳۱﴾

زیرا او از بندگان با ایمان ما بود (۱۳۲)

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِینَ ﴿۱۳۲﴾

و در حقیقت لوط از زمره فرستادگان بود (۱۳۳)

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿۱۳۳﴾

آنگاه که او و همه کسانش را رهانیدیم (۱۳۴)

إِذْ نَجَّیْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِینَ ﴿۱۳۴﴾

جز پیرزنى که در میان باقى‏ماندگان [و خاکسترشدگان] بود (۱۳۵)

إِلَّا عَجُوزًا فِی الْغَابِرِینَ ﴿۱۳۵﴾

سپس دیگران را هلاک کردیم (۱۳۶)

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِینَ ﴿۱۳۶﴾

و در حقیقت‏شما بر آنان صبحگاهان (۱۳۷)

وَإِنَّکُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَیْهِم مُّصْبِحِینَ ﴿۱۳۷﴾

و شامگاهان مى‏گذرید آیا به فکر فرو نمى‏روید (۱۳۸)

وَبِاللَّیْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿۱۳۸﴾

و در حقیقت‏یونس از زمره فرستادگان بود (۱۳۹)

وَإِنَّ یُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ ﴿۱۳۹﴾

آنگاه که به سوى کشتى پر بگریخت (۱۴۰)

إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْکِ الْمَشْحُونِ ﴿۱۴۰﴾

پس [سرنشینان] با هم قرعه انداختند و [یونس] از باختگان شد (۱۴۱)

فَسَاهَمَ فَکَانَ مِنْ الْمُدْحَضِینَ ﴿۱۴۱﴾

[او را به دریا افکندند] و عنبرماهى او را بلعید در حالى که او نکوهشگر خویش بود (۱۴۲)

فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِیمٌ ﴿۱۴۲﴾

و اگر او از زمره تسبیح‏کنندگان نبود (۱۴۳)

فَلَوْلَا أَنَّهُ کَانَ مِنْ الْمُسَبِّحِینَ ﴿۱۴۳﴾

قطعا تا روزى که برانگیخته مى‏شوند در شکم آن [ماهى] مى‏ماند (۱۴۴)

لَلَبِثَ فِی بَطْنِهِ إِلَى یَوْمِ یُبْعَثُونَ ﴿۱۴۴﴾

پس او را در حالى که ناخوش بود به زمین خشکى افکندیم (۱۴۵)

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاء وَهُوَ سَقِیمٌ ﴿۱۴۵﴾

و بر بالاى [سر] او درختى از [نوع] کدوبن رویانیدیم (۱۴۶)

وَأَنبَتْنَا عَلَیْهِ شَجَرَهً مِّن یَقْطِینٍ ﴿۱۴۶﴾

و او را به سوى یکصدهزار [نفر از ساکنان نینوا] یا بیشتر روانه کردیم (۱۴۷)

وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَى مِئَهِ أَلْفٍ أَوْ یَزِیدُونَ ﴿۱۴۷﴾

پس ایمان آوردند و تا چندى برخوردارشان کردیم (۱۴۸)

فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِینٍ ﴿۱۴۸﴾

پس از مشرکان جویا شو آیا پروردگارت را دختران و آنان را پسران است (۱۴۹)

فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّکَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿۱۴۹﴾

یا فرشتگان را مادینه آفریدیم و آنان شاهد بودند (۱۵۰)

أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِکَهَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿۱۵۰﴾

هش‏دار که اینان از دروغ پردازى خود قطعا خواهند گفت (۱۵۱)

أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْکِهِمْ لَیَقُولُونَ ﴿۱۵۱﴾

خدا فرزند آورده در حالى که آنها قطعا دروغگویانند (۱۵۲)

وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَکَاذِبُونَ ﴿۱۵۲﴾

آیا [خدا] دختران را بر پسران برگزیده است (۱۵۳)

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِینَ ﴿۱۵۳﴾

شما را چه شده چگونه داورى مى‏کنید (۱۵۴)

مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ ﴿۱۵۴﴾

آیا سر پند گرفتن ندارید (۱۵۵)

أَفَلَا تَذَکَّرُونَ ﴿۱۵۵﴾

یا دلیلى آشکار [در دست] دارید (۱۵۶)

أَمْ لَکُمْ سُلْطَانٌ مُّبِینٌ ﴿۱۵۶﴾

پس اگر راست مى‏گویید کتابتان را بیاورید (۱۵۷)

فَأْتُوا بِکِتَابِکُمْ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ﴿۱۵۷﴾

و میان خدا و جن‏ها پیوندى انگاشتند و حال آنکه جنیان نیک دانسته‏اند که [براى حساب پس‏دادن] خودشان احضار خواهند شد (۱۵۸)

وَجَعَلُوا بَیْنَهُ وَبَیْنَ الْجِنَّهِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّهُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿۱۵۸﴾

خدا منزه است از آنچه در وصف مى‏آورند (۱۵۹)

سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿۱۵۹﴾

به استثناى بندگان پاکدل خدا (۱۶۰)

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿۱۶۰﴾

در حقیقت‏شما و آنچه [که شما آن را] مى‏پرستید (۱۶۱)

فَإِنَّکُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿۱۶۱﴾

بر ضد او گمراه‏گر نیستید (۱۶۲)

مَا أَنتُمْ عَلَیْهِ بِفَاتِنِینَ ﴿۱۶۲﴾

مگر کسى را که به دوزخ رفتنى است (۱۶۳)

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِیمِ ﴿۱۶۳﴾

و هیچ یک از ما [فرشتگان] نیست مگر [اینکه] براى او [مقام و] مرتبه‏اى معین است (۱۶۴)

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ ﴿۱۶۴﴾

و در حقیقت ماییم که [براى انجام فرمان خدا] صف بسته‏ایم (۱۶۵)

وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿۱۶۵﴾

و ماییم که خود تسبیح‏گویانیم (۱۶۶)

وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ﴿۱۶۶﴾

و [مشرکان] به تاکید مى‏گفتند (۱۶۷)

وَإِنْ کَانُوا لَیَقُولُونَ ﴿۱۶۷﴾

اگر پند [نامه‏ا]ى از پیشینیان نزد ما بود (۱۶۸)

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِکْرًا مِّنْ الْأَوَّلِینَ ﴿۱۶۸﴾

قطعا از بندگان خالص خدا مى‏شدیم (۱۶۹)

لَکُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِینَ ﴿۱۶۹﴾

ولى [وقتى قرآن آمد] به آن کافر شدند و زودا که بدانند (۱۷۰)

فَکَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ ﴿۱۷۰﴾

و قطعا فرمان ما در باره بندگان فرستاده ما از پیش [چنین] رفته است (۱۷۱)

وَلَقَدْ سَبَقَتْ کَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِینَ ﴿۱۷۱﴾

که آنان [بر دشمنان خودشان] حتما پیروز خواهند شد (۱۷۲)

إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ ﴿۱۷۲﴾

و سپاه ما هرآینه غالب‏آیندگانند (۱۷۳)

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ﴿۱۷۳﴾

پس تا مدتى [معین] از آنان روى برتاب (۱۷۴)

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ ﴿۱۷۴﴾

و آنان را بنگر که خواهند دید (۱۷۵)

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ﴿۱۷۵﴾

آیا عذاب ما را شتابزده خواستارند (۱۷۶)

أَفَبِعَذَابِنَا یَسْتَعْجِلُونَ ﴿۱۷۶﴾

[پس هشدارداده‏شدگان را] آنگاه که عذاب به خانه آنان فرود آید چه بد صبحگاهى است (۱۷۷)

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِینَ ﴿۱۷۷﴾

و از ایشان تا مدتى [معین] روى برتاب (۱۷۸)

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِینٍ ﴿۱۷۸﴾

و بنگر که خواهند دید (۱۷۹)

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ یُبْصِرُونَ ﴿۱۷۹﴾

منزه است پروردگار تو پروردگار شکوهمند از آنچه وصف مى‏کنند (۱۸۰)

سُبْحَانَ رَبِّکَ رَبِّ الْعِزَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ ﴿۱۸۰﴾

و درود بر فرستادگان (۱۸۱)

وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِینَ ﴿۱۸۱﴾

و ستایش ویژه خدا پروردگار جهانهاست (۱۸۲)

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۱۸۲﴾

آموزش تصویری تا کردن پیراهن کادویی
  1. معرفی زنانی که زیباترین چشم های دنیا را دارند
  2. طالع بینی هندی زن متولد دی ماه
  3. متن های پر احساس و خواندنی برای کسانی که دوستشان داریم
  4. تصاویر با کیفیت از نقاشی های زیبای خیابانی
  5. زندگینامه و عکس های بی نظیر ار جیمز دین
  6. تصاویری ساده از اوپرا وینفری ثروتمندترین زن در جهان

مطالب پربازدید

فروش ویژه

محصولات معتبر محصولات معتبر

مطالب محبوب