به نام خداوند رحمتگر مهربان

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ

آنگاه که خورشید به هم درپیچد (۱)

إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ ﴿۱﴾

و آنگه که ستارگان همى‏تیره شوند (۲)

وَإِذَا النُّجُومُ انکَدَرَتْ ﴿۲﴾

و آنگاه که کوهها به رفتار آیند (۳)

وَإِذَا الْجِبَالُ سُیِّرَتْ ﴿۳﴾

وقتى شتران ماده وانهاده شوند (۴)

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿۴﴾

و آنگه که وحوش را همى‏گرد آرند (۵)

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿۵﴾

دریاها آنگه که جوشان گردند (۶)

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿۶﴾

و آنگاه که جانها به هم درپیوندند (۷)

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿۷﴾

پرسند چو زان دخترک زنده به‏گور (۸)

وَإِذَا الْمَوْؤُودَهُ سُئِلَتْ ﴿۸﴾

به کدامین گناه کشته شده است (۹)

بِأَیِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ ﴿۹﴾

و آنگاه که نامه‏ها زهم بگشایند (۱۰)

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿۱۰﴾

و آنگاه که آسمان زجا کنده شود (۱۱)

وَإِذَا السَّمَاء کُشِطَتْ ﴿۱۱﴾

و آنگه که جحیم را برافروزانند (۱۲)

وَإِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ ﴿۱۲﴾

و آنگه که بهشت را فرا پیش آرند (۱۳)

وَإِذَا الْجَنَّهُ أُزْلِفَتْ ﴿۱۳﴾

هر نفس بداند چه فراهم دیده (۱۴)

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَتْ ﴿۱۴﴾

نه نه سوگند به اختران گردان (۱۵)

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿۱۵﴾

[کز دیده] نهان شوند و از نو آیند (۱۶)

الْجَوَارِ الْکُنَّسِ ﴿۱۶﴾

سوگند به شب چون پشت گرداند (۱۷)

وَاللَّیْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿۱۷﴾

سوگند به صبح چون دمیدن گیرد (۱۸)

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿۱۸﴾

که [قرآن] سخن فرشته بزرگوارى است (۱۹)

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ ﴿۱۹﴾

نیرومند [که] پیش خداوند عرش بلندپایگاه است (۲۰)

ذِی قُوَّهٍ عِندَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ ﴿۲۰﴾

در آنجا [هم] مطاع [و هم] امین است (۲۱)

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِینٍ ﴿۲۱﴾

و رفیق شما مجنون نیست (۲۲)

وَمَا صَاحِبُکُم بِمَجْنُونٍ ﴿۲۲﴾

و قطعا آن [فرشته وحى] را در افق رخشان دیده (۲۳)

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِینِ ﴿۲۳﴾

و او در امر غیب بخیل نیست (۲۴)

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَیْبِ بِضَنِینٍ ﴿۲۴﴾

و [قرآن] نیست‏سخن دیو رجیم (۲۵)

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَیْطَانٍ رَجِیمٍ ﴿۲۵﴾

پس به کجا مى‏روید (۲۶)

فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ ﴿۲۶﴾

این [سخن] بجز پندى براى عالمیان نیست (۲۷)

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِّلْعَالَمِینَ ﴿۲۷﴾

براى هر یک از شما که خواهد به راه راست رود (۲۸)

لِمَن شَاء مِنکُمْ أَن یَسْتَقِیمَ ﴿۲۸﴾

و تا خدا پروردگار جهانها نخواهد [شما نیز] نخواهید خواست (۲۹)

وَمَا تَشَاؤُونَ إِلَّا أَن یَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ ﴿۲۹﴾

تک فارس » مطالب جالب » متن کامل عربی سوره التکویر به همراه ترجمه دقیق فارسی