موارد مصرف

از این دارو به عنوان داروی کمکی برای درمان حملات تشنجی نسبی اولیه و حملات تشنجی سندرم Gastaut – lennox استفاده می‌شود.

مکانیسم اثر

این دارو شبیه فنی‌توئین و کاربامازپین، کانالهای سدیمی وابسته به ولتاژ را مسدود می‌کند.

فارماکوکینتیک

از راه خوراکسی به سرعت جذب می‌شود. در کبد متابولیزه و از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود. نیمه عمر پلاسمایی این دارو به طور متوسط ۲۵ ساعت می‌باشد. فراهمی زیستی این دارو ۹۸% می‌باشد.

موارد منع مصرف

در صورت وجود حساسیت مفرط به دارو ، نباید مصرف شود.

هشدارها

. در طول مصرف این دارو پارامترهای کبدی،‌کلیوی وانعقاد خون بایستی دقیقاً‌ کنترل شود.

۲٫ در صورت بروز بثورات جلدی، تب، علائم شبه آنفولانزا، خواب آلودگی و بدترشدن حملات صرعی به خصوص در ماه اول درمان، مصرف دارو باید قطع شود.

۳٫ درموارد زیر،این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود: عیب کار کلیه و تالاسمی

عوارض جانبی

بثورات جلدی ، تب، علائم شبه آنفولانزا ، خواب آلودگی،‌ندرتاً‌اختلال در عملکرد کبد، لنفادنوپاتی، لوکوپنی،ترومبوسیتوپنی،‌حساسیت به نور اختلالات بینایی، گیجی، عدم تعادل،‌خستگی، اختلالات گوارشی و تحریک پذیری از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل دارویی

والپروات غلظت پلاسمایی لاموتریژین را افزایش و کاربامازپین،‌فنوباربیتال و فنی توئین، غلظت پلاسمایی آن را کاهش می‌دهند. ضمناً لاموتریژین موجب افزایش غلظت پلاسمایی متابولیت‌ فعال کاربامازپین می شود.

نکات قابل توصیه

. از قطع ناگهانی مصرف این دارو باید پرهیز شود. قطع مصرف دارو باید به تدریج . حداقل طی ۲ هفته انجام شود.

۲٫ دوره درمان با دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیشتراز مقدار تجویز شده مصرف شود.

۳٫ در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرفی دارو، به محض به یاد آوردن،‌ آن نوبت باید مصرف شود، ولی اگر تقریباً‌ زمان مصرف نوبت فراموش شده و دو برابر کردن مقدار مصرف بعدی باید خودداری گردد.

۴٫ به منظور بررسی پیشرفت درمان، مراجعه منظم به پزشک ضروری است.

۵٫ از مصرف سایر داروهای حاوی الکل و داروهای مضعف CNS با این دارو باید خودداری گردد.

۶٫ به علت بروز تاری دید، سرگیجه و خواب آلودگی ، هنگام رانندگی یا کار با ماشین‌‌آلاتی که نیاز به هوشیاری دارند، باید احتیاط گردد.

۷٫ در صورت بروز تب، بثورات جلدی، علائم شبه آنفولانزا، تورم غدد لنفاوی یا افزایش تشنج، باید به پزشک مراجعه نمود.

مقدار مصرف

بزرگسالان: در ابتدا mg/day25 به مدت ۱۴ روز ، سپس mg/day50 برای ۱۴ روز بعدی تجویز می‌شود. مقدار مصرف معمو نگهدارنده mg/day200-100 در ۲-۱ مقدار منقسم (حداکثرmg/day500) می‌باشد. برای درمان کمکی به همراه والپروات، در ابتدا ۲۵ میلی‌گرم یک روز در میان به مدت ۱۴ روز و سپس mg/day25 برای ۱۴ روز بعدی تجویز می‌شود. مقدار مصرف معمول نگهدارنده به همراه والپروات mg/day200-100 در ۲-۱ نوبت است. برای درمان کمکی بدون والپروات، در ابتدا ۵۰ میلی‌گرم یک روز در میان به مدت ۱۴ روز و سپس ۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز برای ۱۴ روز بعدی تجویز می‌شود. مقدار مصرف نگهدارنده بدون والپروات معمولاً mg/day400-200 در دو مقدار منقسم ( حداکثر mg/ day700)‌ است.

کودکان : در کودکان ۱۲-۲ سال به عنوان درمان کمکی به همراه والپروات : در ابتدا mcg/kg/day200 به مدت ۱۴ روز و سپس mcg/kg/day500 برای ۱۴ روز بعد( در کودکانی که کمتر از ۲۵ کیلوگرم وزن دارند، می‌توان در ۱۴ روز اول ۵ میلی‌گرم یک روز در میان تجویز کرد) مصرف می‌شود. مقدار مصرف معمول نگهدارنده به همراه والپروات mg/kg/ day5-1 در ۲-۱ مقدار منقسم می‌باشد. در کودکان ۱۲-۲ سال برای درمان کمکی بدون والپروات ،در ابتدا mg/kg/ day2در دو نوبت به مدت ۱۴ روز و سپس mg/kg/day5 در دو نوبت برای ۱۴ روز بعدی تجویز می‌شود. مقدار مصرف معمول نگهدارنده بدون والپروات mg/kg/ day15-5 در دو مقدار منقسم می‌باشد.

اشکال دارویی

Scored Tablet: 25mg . 50 mg . 100mg

Oral Solution: 10mg/ ml


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید