۷۵۰م:در جنگ دو روزه ــ ۲۶ و ۲۷ ژانویه ــ سال ۷۵۰ میلادی که در کنار رودخانه «زاب» میان نیروهای ابومسلم خراسانی و لشکریان مروان (آخرین حکمران امویان شرق) روی داد، مروان شکست خورد و به مصر گریخت و در آنجا کشته شد. ابومسلم (متولد اصفهان) که بر ضد حکومت امویان بپاخاسته بود سال پیش از آن (۷۴۹ میلادی ــ ۱۲۸ هجری خورشیدی) هم ارتش امویان را شکست داده بود و پس از این پیروزی، مروان را از خلافت خلع و آن را به ابوالعباس سفاح منتقل کرده بود. بسیاری از مورخان، این سال را آغاز خلافت عباسیان و گسترش نفود ایرانیان در امور حکومت نوشته اند. طولی نکشید که مرکز خلافت نیز از شهر دمشق به شهر تازه ساز بغداد واقع در ۳۶ کیلومتری شمال مدائن (تیسفون) پایتخت پیشین ایران منتقل شد. نام« بغداد» که در زمان ساسانیان یک روستا و درختستان بود تغییر داده نشده است که «بغ» در فارسی میانه به معنای «خدا» و «داد» از مصدر دادن است که جمع دو کلمه معنای «هدیه خدا» را می رساند.

۱۵۵۶م:بیست و هفتم ژانویه زادروز شاه عباس یکم است. تولد و وفات شاه عباس در ژانویه اتفاق افتاده است. وی که ۲۷ ژانویه ۱۵۵۶ به دنیا آمده بود در ۱۹ ژانویه سال ۱۶۲۹ فوت شد.

مورخان متفق القول گفته اند که سیاستهای داخلی و خارجی او مشابهت زیاد به طرحهایی داشت که هزار سال پیش از وی توسط خسروانوشیروان (انوشیروان دادگر) به اجرا درآمده بود. شاه عباس که از جانب پدر فرماندار خراسان بود و درشهر هرات حاکم نشین خراسان وقت بسر می برد پس از آن که شنید سران قزلباش پدر نابینای او را آلت دست قرار داده و مادرش «مهدعلیا» را که مانع سوء استفاده های ایشان بود کشته اند با لشکر خراسان به قزوین شتافت، کودتا کرد و شاه شد و با ایجاد یک ارتش ملی دست قزلباش را به تدریج از کارها کوتاه کرد و پایتخت را به اصفهان انتقال داد و از این شهر با پای پیاده به زیارت مشهد رفت.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۱۹۱۶م:ژنرال انگلیسی «پرسی سایکس» که در ظاهر، مامور سرکوب کردن آلمانی های مقیم ایران و ایرانیان هوادار آلمان، ولی در باطن استقرار نظامی هرچه بیشتر در وطن ما شده بود ۲۷ ژانویه سال ۱۹۱۶ (۷ بهمن ۱۲۹۴ هجری خورشیدی) با چند واحد سرباز از هند وارد بندر عباس شد و از آنحا به کرمان رفت و مستقر شد. این ژنرال انگلیسی که بعدا به خاطر خدماتش به امپراتوری لندن، از دولت متبوع خود لقب «سر» گرفت همان است که تاریخ ایران و تاریخ افغانستان تالیف کرده است (بدون این که بر زبان فارسی مسلط باشد و روش تحقیق در تاریخ، و یا تاریخنگاری بداند!). این دو کشور تا قرن ۱۹ دارای تاریخ مشترک بوده اند.

در دهه های پس از اشغال نظامی ایران در شهریور ۱۳۲۰، در مدارس تعلیمات عالی وطن ما از کتاب های «سر پرسی سایکس» به عنوان ماخذ استفاده می شد!.

کتاب «تاریخ افغانستان» تالیف ژنرال سایکس تنها فایده ای را که دارد این است که نشان داده است تا قرن نوزدهم، دو کشور تاریخ مشترک دارند و طبق اصل «ماکس وبر» در تعریف ملت، می توان به آن استناد کرد و چون تاریخ (نیاکان)، فرهنگ و رسوم مشترک است؛ پس اتباع ایران و افغانستان یک ملت با دو دولت هستند که تردید هم در آن وجود ندارد. طبق نظر«ماکس وبر» اندیشمند آلمانی و سایرین، یک و یا دو عامل از این سه نمی تواند برهان ملیت باشد و هر سه عامل باید جمع باشند. حتی «زبان» رایج به تنهایی شاخص ملیت نیست. در برخی از نقاط جهان، زبان را فاتحان و مهاجمان تحمیل کرده اند. زبان بسیاری از کشورها مثلا غنا و جامائیکا و … انگلیسی است زیرا که سالها تحت سلطه دولت انگلستان بودند ولی با انگلیسی ها ملیت واحدی را تشکیل نمی دهند. می دانیم که فاتحان فرانسوی جزایر انگلستان، قرنها زبان خود را به انگلیسی ها تحمیل کرده بودند و زبان انگلیسی بعدا به نیروی ناسیونالیسم این سرزمین احیاء شد ولی بسیاری از واژه های آن ریشه فرانسوی را حفظ کرده اند. پیش از انگلیسی ها، ناسیونالیسم ایرانی زبان فارسی را احیاء کرده و ایران را از قلمرو زبان عربی خارج ساخته بود. همزمان با فتح انگلستان توسط فرانسویان، ترکان سلجوقی هم زبان خود را در شمال غربی ایران ترویج دادند که به صورت زبان خانگی (غیر رسمی) باقی مانده است.

بازگردیم به مطلب ژنرال پرسی سایکس: انگلستان که با روسیه، در پی سازش اوت ۱۹۰۷ سن پترزبورگ ایران را میان خود قسمت کرده بودند در منطقه نفوذ خود در ایران یک نیروی نطامی تحت عنوان «اس پی آر» تاسیس کرده بود که افسران انگلیسی بر آن فرماندهی داشتند و ژنرال پرسی سایکس مبتکر ایجاد این نیرو بود.

در دو سال نخست جنگ جهانی اول، ایرانیان که از انگلیسی ها به سبب مداخلاتشان در اوضاع ایران خشمگین بودند به تشویق آلمانی ها و با کمک آنان در چند مورد به کنسولگری های انگلستان و سازمانهای انگلیسی حمله برده بودند و عده ای از ایشان را کشته بودند. همین خشم بود که ایرانیان را بر آن داشت که پس از بسته شدن کنسولگری های انگلیسی به دستور دکتر مصدق، آن همه شادی کنند که کشور به حالت تعطیل در آمده بود و روزی که پس از براندازی ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ قرار شد انگلیسی ها باز گردند، تظاهرات وسیع ضد دولتی آذر ماه ۱۳۳۲ را به وجود آوردند و از آن پس همه ساله به این مناسبت در آذر ماه دست به اعتراض می زنند که این قصه غم انگیز فراموش نشود.

هفتم بهمن ماه ۱۳۰۹ (۲۷ ژانویه ۱۹۳۰) درپی یک بررسی طولانی، شاه وقت که فرمانده کل نیروهای مسلح بود موافقت کرد که «ماوزر Mauser» ساخت آلمان پس از یک دوره آزمایش چندساله، تفنگ رسمی ارتش ایران شود. این آزمایش روی ماوزرهای «وی. زی ۲۴ ـ VZ » یعنی ماوزر ساخت سال ۱۹۲۴ صورت گرفت و ستاد ارتش در سال ۱۹۳۴ (۱۳۱۳) به آن نمره قبولی داد. از آن پس ماوزر که تولید انبوه آن از سال ۱۸۹۸ (۱۱۰ سال پیش) در «اوبرنادورف» آلمان آغاز شده بود و در طول جنگ جهانی اول به عنوان دقیقترین و خوشدست ترین تفنگ سبک بکار رفته بود جای تفنگهای روسی (ناگانت = نوغان) و انگلیسی و … را در ارتش ایران گرفت. این تفنگ توسط دو برادر آلمانی به نام های «پتر پل» و «ویلهلم» ماوزر Mauser Brothers برای ارتش آلمان ساخته شده بود. کارخانه ماوزر بعدا شعبه خود را در شهر «برنو» واقع در ایالت موراویای چک اسلواکی دایر کرد و دولت ایران که مشتری کمپانی «اشکودا» بود ترجیح داد که تفنگهای ماوزر ساخت شهر برنو Brno را خریداری کند و از آن پس در ایران نام «برنو» بر تفنگهای ماوزر گذارده شد که پنج تیر و تک تیر بودند. از دهه ۱۹۴۰، ایران خود دست به ساختن برنو زد و آن را در کارخانه های تسلیحات (معروف به مسلسل سازی واقع در نزدیکی دوشان تپه) و در دو نوع ساخت: برنو کوتاه و برنو معمولی. میان دو جنگ اول و دوم جهانی بیش از یک میلیون ماوزر در آلمان و شهر برنو ساخته شد که علاوه بر ۱۱ لشکر پیاده در ورماخت، ارتشهای ژاپن و رومانی هم به آن مجهز شده بودند. از اواخر دهه ۱۹۵۰ (سال ۱۹۵۷) به تدریج تفنگهای نیمه خودکار آمریکایی «ام ـ ۱» M_1 جای برنو را در ارتش ایران گرفت. تفنگ «ام ـ۱» کالیبر ۳۰ در سال ۱۹۳۸ توسط مهندسی به نام «جان گارند John Garand» ساخته شده بود و ارتش آمریکا از آنها در جنگ جهانی دوم و جنگ کره استفاده کرده بود. ارتش آمریکا تا دهه ۱۹۶۰ به تدریج تفنگها «ام ـ ۱۴» و بعدا «ام ـ ۱۶» را در واحدهای خود جانشین «ام ـ ۱» کرده بود. از دهه ۱۹۷۰ ارتش ایران به وارد کردن تفنگHeckler&Koch G_3 هکلر و کخ (ژ ـ ۳) و بعدا کالاشنیکوف Kalashnikov دست زد و …. اینک از برنو به علت زیبایی به عنوان تفنگ تشریفاتی استفاده می شود. پس از خیانت شهریور ۱۳۲۰ (آگوست ۱۹۴۱) و مرخص شدن سربازان پادگانها، بسیاری از برنوهای ارتش به دست افراد ایل ها و عشایر و نیز راهزنان افتاد که سالها باعث ناامنی کشور بود.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۱۳۲۷ش:عباس اسکندری نماینده مجلس شورای ملی (از حزب توده) در پی نطقهایی که در چند جلسه پیاپی مجلس ایراد شده و دکتر مصدق آغازگر آنها بود؛ در جلسه هفتم بهمن سال ۱۳۲۷ (مصادف با ۲۷ ژانویه ۱۹۴۹ ) اکیدا خواستار لغو قرارداد نفت و بر چیده شدن بانک انگلستان در تهران معروف به بانک شاهی (بعدا شاهنشاهی) شد.

وی ضمن اشاره به یکایک آسیب هایی که ایران از دوران سلطنت فتحعلیشاه قاجار از مداخلات انگلیسی ها در امور خود دیده بود تنی چند از نمایندگان مجلس از جمله سید حسن تقی زاده را در این زمینه متهم کرد که هنوز هم (باوجود بیدار شدن ملت) به جانبداری از سیاست های لندن ادامه می دهند.

متعاقب همین جلسات مجلس بود که دانشجویان کلاسهای درس دانشگاه تهران را تعطیل و به خیابانها ریختند. این صداهای اعتراض دیگر خاموش نشد تا به نتیجه رسید.

پانزدهم بهمن ماه همین سال (۱۳۲۷) در مراسم سالروز دانشگاه تهران که در محوطه دانشکده حقوق این دانشگاه برگزار شده بود به سوی شاه تیراندازی شد. شب همان روز، حزب توده ایران متهم به شرکت در این توطئه شد، شورای وزیران غیرقانونی شدن فعالیت این حزب را تصویب کرد و بعدا لایحه مربوط به پارلمان داده شد. این تیراندازی همچنین بهانه قرارگرفت تا شاه اختیارات خود را افزایش و مداخله درامور دولت را گسترش دهد.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۱۹۴۴م:۲۷ ژانویه سال ۱۹۴۴ پس از ۳۰ ماه و تحمل نزدیک به یک میلیون تن تلفات، محاصره شهر لنینگراد (سن پترزبورگ که ولادیمیر پوتین از آنجاست) شکسته شد. نیروهای آلمان از دهم ژوئیه ۱۹۴۱ محاصره لنینگراد را با هدف تضعیف روحیه روس ها آغاز کرده بودند. حمله به لنینگراد با ۳۸ لشکر آلمانی از طریق منطقه بالتیک آغاز شده بود. نیروهای فنلاندی هم در این حمله به آلمانی ها کمک می کردند. ۸۳ روز طول کشید تا نیروهای آلمانی از حومه شهر بگذرند و آن را از همه سوی محاصره کنند. تا نوامبر سال بعد ۶۴۰ هزار و ۸۰۳ تن از ساکنان شهر و عمدتا از گرسنگی و سرما جان سپرده بودند. در آن ماه (نوامبر۱۹۴۲) روسها با ایجاد یک جاده روی دریاچه منجمد، موفق به رساندن خوراک و سوخت و نیروی تازه نفس به شهر شدند و ۵۵۰ هزار تن از ساکنان غیر نظامی را تخلیه کردند. از این شهر جمعا ۵۱۷ هزار سرباز روس دفاع کردند و بسیاری از آنان کشته شدند.

سرانجام ۲۷ ژانویه نیروهای آلمانی تحت فشار ارتش سرخ دست از محاصره لنینگراد برداشتند و کار عقب نشینی را آغاز کردند که تا برلن ادامه یافت.

در ژانویه سال ۲۰۰۴ و به مناسبت شصتمین سال پایان محاصره سن پترزبورگ (لنینگراد)، برخی از مورخان به پوتین توصیه کرده بودند که این رویداد را آویزه گوش خود کند تا تکرار نشود. نرمش های مسکو پس از فروپاشی شوروی در برابر غرب باعث شده بود که در این سال تنی چند از تحلیلگران این نظر اندیشمندان را زنده و به آن استناد کنند که درونگرایی و آماده سازش بودن، فرهنگ مردمی شده است که در طول تاریخشان حکومت مغولها بر خود را تجربه کرده اند. روس ها قرنها تحت سلطه مغولها بودند.

در سال ۲۰۰۷ در سالروز شکسته شدن محاصره لنینگراد، گزارش هایی در رسانه ها انتشار یافته بود که حکایت از افزایش فشار آمریکا برای پیوستن اوکراین به ناتو و نیز دیدار فرمانده کل نیروهای مسلح آمریکا در خاورمیانه از کشورهای آسیای مرکزی داشت. با توجه به این فعالیت های ضد روس غرب که دنبال روانشناسی جنگ سرد است، تفسیرنگاران آمریکای لاتین به سران مسکو هشدار داده بودند که اگر نجنبند فردا برایشان خیلی دیر خواهد بود.

۱۹۷۳م:ساعت هفت بامداد ۲۷ ژانویه سال ۱۹۷۳ میان نیروهای آمریکا و کمونیستها در ویتنام آتش بس بر قرار شد. این آتش بس شامل زد و خورد نیروهای ویتنام جنوبی با کمونیستها نمی شد. قرارداد آتش بس قبلا در پایان یک رشته مذاکرات طولانی در پاریس امضاء شده بود. در لحظه امضای قرارداد، شمار نیروهای آمریکایی در ویتنام از رقم ۵۰۰ هزار تجاوز می کرد. جمع تلفات این نیروها از آغاز جنگ ویتنام ۵۷ هزار کشته، یک هزار و سیصد ناپدید، ۶۰۰ اسیر و ۳۰۳ هزار و ۶۴۰ مجروح اعلام شده بود. این جنگ برای آمریکا ۱۰۹ میلیارد و ۵۰۰ میلیون دلار (به ارزش آن زمان) هزینه داشت. جنگ ویتنام که از سال ۱۹۶۱ آغاز شده بود از ۱۹۶۵ شدت یافته بود. دو سال پس از این آتش بس و تخلیه تدریجی نظامیان آمریکایی، شهر سایگون در سی ام آوریل ۱۹۷۵ به دست نیروهای کمونیست افتاد و وحدت ویتنام تامین شد. سایگون به شهر «هوشی مین» تغییر نام داده است.

در سالهای ۲۰۰۶ و ۲۰۰۷، که استرتژی آمریکا در عراق زیر انتقاد شدید بوده، تفسیرنگاران جمهوریخواه آمریکا در دفاع از «استراتژی تجدید نظر شده» جورج بوش در قبال مسئله عراق، نتایج سازش پاریس و تخلیه ویتنام را استناد قرار می دهند.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۲۰۰۷م: «جیمز وبJames Webb» سناتور دمکرات آمریکایی را که از افسران آمریکا در جنگ ویتنام بود و بیست و سوم ژانویه ۲۰۰۷ مفاد نطق یکساعته جورج بوش در جلسه مشترک سالانه دو اطاق کنگره (state of the union) را رد کرد در ۱۹۷۳ در جنگلهای ویتنام در صحنه جنگ نشان می دهد. سناتور وب که در ژانویه ۲۰۰۷ واکنش حزب دمکرات به نطق بوش را منعکس می کرد گفت که جنگ عراق به اعتبار جهانی آمریکا لطمه سخت وارد ساخته، این کشور را مقروض کرده، خون جوانانش را هدر داده و مبارزه با تروریسم را بی نتیجه ساخته است.

۱۹۸۳م:۲۷ ژانویه ۱۹۸۳ مجازات اعدام بانو چیانگ چینگ همسر سالخورده مائو تسه تونگ رهبر انقلاب و بنیادگذار جمهوری توده ای چین به حبس ابد تبدیل شد. پس از درگذشت مائو ، همسر وی و سه تن دیگر از یاران بنیادگذار این جمهوری متهم به سازمان دادن انقلاب فرهنگی چین شده بودند. هدف از انقلاب فرهنگی چین زدودن هرگونه تفکر و عادات غیر سوسیالیستی از جامعه این کشور اعلام شده بود که تلفاتی هم داشت. بانو چیانگ توسط همانهایی به اعدام محکوم شده بود که اگر تلاش و زحمات مائو نبود به مقام نمی رسیدند!. محاکمه بانو چیانگ و تنی چند از یاران مائو راه را برای اصلاح سیستم اقتصادی چین باز کرد.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۲۰۰۵م:سنای آمریکا ۲۶ ژانویه ۲۰۰۵ انتصاب بانو «کاندولیزا رایس» را به سمت وزیر امورخارجه آمریکا پس از یک گفت و شنود نسبتا طولانی با وی، با ۸۵ رای موافق در برابر ۱۳ رای مخالف تایید کرد. بانو رایس در طول چهار سال پیش از احراز این سمت (دور اول حکومت جورج دبلیو بوش)، مشاور ویژه رئیس جمهوری آمریکا در امور امنیت ملی بود.

با این که سناتورهای حزب دمکرات از سیاست های قبلی بانو رایس انتقاد شدید کرده بودند بسیاری از آنان به او رای موافق دادند!.

دمکراتهای منتقد گفته بودند که بانو رایس در سمت مشاور ویژه بارها کنگره را فریب داده بود و مسئول برخی از اشتباهات دولت است. بعضی هم گفته بودند که بانو رایس تجربه کار دیپلماتیک ندارد، خشن و یک دنده است و دوست و متحد بیشتری برای آمریکا به وجود نخواهد آورد.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۲۰۰۶م:پیروزی حماس در انتخابات ۲۶ ژانویه ۲۰۰۶ فلسطینی ها که از ۱۳۲ کرسی پارلمان دولت خودگردان برنده ۷۶ کرسی شده بود در جهان ایجاد شوک و شگفتی کرده بود زیرا چنین اکثریتی قبلا پیش بینی نمی شد. چهار کرسی دیگر به حزب متحد حماس تعلق گرفته و سازمان «فتح» که چهار دهه کنترل امور فلسطینی ها را به دست داشت تنها دارای ۴۳ کرسی شده بود و ۹ کرسی دیگر را احزاب و افراد مستقل به دست آورده بودند.

بانو مریم فرحت (ام نیذال) یکی از نامزد های حماس بود که در این انتخابات پیروز شده بود. وی سه پسر از شش فرزند خود را با دست خودش به مبارزه با اسرائیل و عمدتا انفجار انتحاری فرستاده بود. او گفته است: بچه هایم را دوست داشتم ولی فلسطین را بیش آنان.

همه ناظران خارجی و از جمله جیمی کارتر رئیس جمهور پیشین آمریکا بر درستی انتخابات ۲۶ ژانویه ۲۰۰۶ فلسطینی ها صحه گذارده بودند. مقامات دولت آمریکا پس از انتشار اخبار مربوط به پیروزی حماس در انتخابات گفته بودند که با دولت حماس تماس نخواهند گرفت زیرا که این نهاد را یک سازمان تروریستی اعلام کرده اند و تماس آنها از این پس با شخص محمود عباس خواهد بود. دولتهای بزرگ اتحادیه اروپا هم تاکید کرده بودند که اگر دولتی را که حماس تشکیل دهد اعلامیه های قبلی خود دایر بر قصد انهدام اسرائیل را پس نگیرد نمی تواند انتظار کمک مالی و هر گونه کمک دیگر را از آنها داشته باشد. یک رهبر حماس در واکنش به اظهارات مقامات اروپایی، در مصاحبه با شبکه سی بی اس آمریکا گفته بود: صلح با اسراییل به این شرط پذیرفتنی است که همه اراضی اشغالشده جنگ سال ۱۹۶۷ از جمله بیت المقدس قدیمی را تخلیه کند.

از سوی دیگر، در پی اعلام پیروزی حماس، برخی از اعضای سازمان «فتح» از جمله ماموران پلیس فلسطینی عضو این سازمان دست به تظاهرات زده و گفته بودند که نمی خواهند حماس بر آنان حکومت کند.

اصحاب نظر ضمن تفسیر پیروزی دمکراتیک (انتخاباتی) حماس گفته بودند که وجود فساد مالی و ضعف اداری در دستگاه دولت خودگردان باعث قطع امید اکثریت فلسطینی ها از آن شده بود.

همین اصحاب نظر ضمن اشاره به اصرار دولت آمریکا در دمکراتیزه شدن خاورمیانه، با توجه به نتایج انتخابات اخیر عراق و فلسطینی ها گفته بودند که دمکراسی عرب همیشه به راه آمریکا نخواهد رفت. این صاحبنظران پیش بینی کرده بودند که نتایج انتخابات عراق و فلسطینی ها، مسائل این دو و مشکلات آمریکا را افزایش خواهد داد. مرور زمان درستی این پیش بینی را نشان داد و دیدیم که بر مشکلات عراق و فلسطینی ها در طول سال ۲۰۰۶ افزوده شد. این مشکلات تفکر آمریکاییان را نسبت به دولت خود تغییر داده است.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۲۰۰۸م:«سامر گاراس» ۲۵ ساله ساکن «ال رینو» ـ شهرکی نه چندان دور از اکلاهما سیتی آمریکا با داشتن چهار فرزند از شوهرش «جیسون» طلاق گرفت تا زندگانی بهتری داشته باشد. این دو در دوران دبیرستان با هم آشنا و ازدواج کرده بودند. طلاق «سامر» و شوهرش دهم دسامبر ۲۰۰۸ قطعی شده بود. تلاش بستگان جیسون و سامر برای سازش دادن آنان ادامه داشت که سامر با «جاشوا دورچو» ـ مردی به سن و سال خودش آشنا شد و جاشوا پس از چندبار رفت و آمد آمادگی خودرا برای ازدواج با او ابراز داشت و سامر بدون اطلاع از گذشته جاشوا حتی حاضر شد که اجازه دهد از ماه بعد به خانه او برود و آنجا زندگی کند تا مقدمات ازدواج فراهم شود و در این مدت نیمی از هزینه خانه را برعهده بگیرد. از آشنایی و رفت و آمد سامر با جاشوا چهار هفته بیش نگذشته بود که ۱۳ ژانویه ۲۰۰۹ تلاش بستگان سامر برای تماس تلفنی با او به جایی نرسید و در محل کار نیز حاضر نشد. سرانجام یکی از بستگان برای اطلاع از احوال سامر به خانه او رفت؛ اتومبیل سامر در آنجا نبود اما در ورودی خانه هم قفل نبود. این فرد وارد خانه شد و در آنجا با جسد سامر و چهار بچه اش رو به رو شد و از همانجا جریان را به پلیس اطلاع داد. پلیس به جستجوی جاشوا و اتومبیل سامر پرداخت. این اتومبیل در فاصله ای دور، در ایستگاه قطار یافت شد. پس از انگشت نگاری از اتومبیل و بررسی سوابق جاشوا معلوم شد که وی در عمر کوتاه خود چندبار به جرم سرقت انومبیل، حمل ماری جوانا (مری وانا) و … به زندان افتاده بود و پس از تحمل آخرین محکومیت با سامر آشنا شده بود و ….

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۲۰۰۹م:به گزارش رسانه های آمریکا در ۲۶ ژانویه ۲۰۰۹ (ششم بهمن ۱۳۸۷)، یک مرد ۹۳ ساله ساکن شهر «Bay City» ایالت میشیگان که برق خانه او به سبب پرداخت نشدن صورتحساب قبلی قطع شده بود از سرما منجمد شد. پزشک قانونی شهر پس از معاینه جسد این مرد که «Mavin E. Schur» نام داشت، مرگ او را hypothermia (سرمای شدید ـ انجماد) اعلام کرد که مرگی دردناک است و تا جان دادن کامل؛ وقتگیر. هنگام ورود پلیس به خانه مروین (ماروین) در نیمه روز، برودت داخل ساختمان صفر درجه سانتی گراد بود. تعرفه مصرف برق در آمریکا بالاست و متوسط میزان آن برای یک خانه سه اطاقه کمتر از ۱۵۰ دلار در ماه نیست. همچنین آب بها و اشتراک تلفن و تلویزیون ماهواره ای ـ کابلی و نیز اینترنت. مروین که با آن کهولت، تنها می زیست استطاعت پرداخت هزینه زندگی در خانه سالمندان را که در شهر او بالغ بر یکهزار و پانصد دلار در ماه بود نداشت.

۲۰۱۰م:رسانه ها انفجارهای انتحاری ۲۵ و ۲۶ ژانویه ۲۰۱۰ بغدادرا واکنش سنّی ها و بعثی های عراق به اعدام علی حسن عبدالمجید وزیر دفاع پیشین این کشور و پسر عموی صدام حسین بشمارآورده اند. عبدالمجید که چهاربار جداگانه به اعدام محکوم شده بود دوشنبه ۲۵ ژانویه اعدام شد. وی متهم به کاربردن گاز شیمیایی برضد کردها در حلبچه در سال ۱۹۸۸ و در جریان جنگ عراق با ایران و همچنین دو بار سرکوب خشونت بار شیعیان عراقی در دهه ۱۹۹۰ (در پی شکست نظامی عراق از آمریکا در کویت) شده بود. وی پس از بکاربردن گاز شیمیایی در حلبچه که گفته شده است ضمن آن هزاران تن جان سپرده بودند به علی شیمیایی (کمیکال علی) معروف شده بود. در جریان جنگ عراق با ایران، کردهای عراقی که از عرب های این سرزمین ناراضی بوده اند جانب ایران را گرفته بودند. در آن زمان دولت وقت آمریکا از دولت وقت عراق حمایت می کرد.

۲۰۱۰م:انفجارهای انتحاری دوشنبه ۲۵ ژانویه ۲۰۱۰ سه هتل بزرگ بغدادرا که عمدتا محل اقامت خارجیان است هدف قرارداده بودند که ضمن آنها ۴۱ تن کشته و بیش از ۷۰ نفر دیگر مجروح شدند. محصول انفجار انتحاری روز بعد از آن (۲۶ ژانویه ۲۰۱۰) که ساختمان پزشگی قانونی عراق هدف بود ۲۲ کشته و ۸۲ مجروح بود. قرار بود که جسد عبدالمجید جهت صدور جواز دفن به این ساختمان منتقل شود. جسد پس از اعدام، به مقامات نظامی آمریکا تحویل داده شده بود. عبدالمجید به همان طریقی اعدام شد که صدام در دسامبر ۲۰۰۶ شده بود؛ با طناب دار.

دور تازه انفجارهای انتحاری عراق از هشتم دسامبر ۲۰۰۹ آغاز شده بود که در آن روز تخریب ساختمان چند وزارتخانه هدف بود.

برخی از مفسران دور تازه انفجارهای بغدادرا بی ارتباط با ردّ تقریبا پانصد نامزد انتخاباتی نمی بینند و گفته اند که ردّ نامزدها ثابت می کند که دمکراسی عراق از مرحله «حرف» خارج نشده و «تاریخ» دولت آمریکا را متهم خواهد کرد که باوجود استقرار نظامی در عراق نتوانسته است دمکراسی برقرار کند که یکی از هدفهای اشغال نظامی و طرد صدام بود. در یک دمکراسی رای دهندگان نامزدها را ردّ می کنند نه قبلا دولت!. قرار است انتخابات پارلمانی عراق بزودی برگزار شود. دولت آمریکا از اینکه پیروزی حامد کرزای در انتخابات افغانستان بدون داشتن نیمی از آراء و برغم تردید به درستی رای گیری را پذیرفته است در معرض اتهام است.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۷ بهمن

۹۸: ماریوس نروا امپراتور روم در ۷۶ سالگی درگذشت و جانشین او تراژان پس ازکسب رای اعتماد سنا وعده مبارزه با فساد و نیز دادن وام کشاورزی با بهره ۵ درصد داد تا کشاورزان مجبور نشوند از نزولخورها قرض بگیرند.

۱۷۵۵: پس از شمارش کشته شدگان زلزله شهر لیسبون پایتخت پرتغال که روز پیش از این (۲۶ ژانویه) رخ داده بود اعلام شد که بیش از سی هزار تن جان باخته بودند. لیسبون که بر فراز هفت تپه بنا شده است در طول تاریخ چندبار براثر زلزله ویران شده است .

۱۷۵۶: «موزارت» آهنگساز بلند آوازه اتریشی در سالزبورگ به دنیا آمد.

۱۹۲۶: (سال ۱۳۰۴ هجری خورشیدی) محمدرضا پهلوی از سوی پدرش رضاشاه به عنوان ولیعهد اعلام شد.

۱۹۴۳: نیروی هوایی آمریکا شهر ویلهلمز هاون آلمان را با ۵۰ بمب افکن سنگین بمباران کرد.

۱۹۵۱: آزمایشهای اتمی آمریکا در صحرای نوادا با پرتاب بمب از هواپیما آغاز شد.

۱۹۶۷: ۶۰ کشور قرارداد منع آزمایشهای هسته ای در هوا و فضا را امضاء کردند.

۱۹۷۶: (سال ۱۳۵۴ هجری خورشیدی) بازگشت نیروهای ایرانی از ظفار آغاز شد.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید