۱۰۵۵م:طغرل سلجوقی که بسیاری از نقاط ایران را در اشغال خود داشت پنجم نوامبر سال ۱۰۵۴ میلادی به نجات خلیفه عباسی از دست شیعیان و استقرار مجدد حاکمیت اهل تسنن، اعلام کرد که عازم بغداد می شود. طولی نکشید که طغرل با سپاهی گران روانه بغداد شد و اوایل سال ۱۰۵۵ میلادی این شهر را تصرف کرد و از آن پس به نام خلیفه که در دست او آلتی بیش نبود زمام امور قلمرو عباسیان را به دست گرفت و خود را حامی خلیفه اعلام داشت و قدرت را در بغداد به سنی ها باز گردانید یعنی درست عکس کاری که دهها سال پیش از او، دیلمیان ایرانی (شیعه مذهب) کرده و قدرت را در دست شیعیان قرار داده بودند. قدرت حکومتی در عراق که این کشور در نیمه اول قرن بیستم به دست انگلیسی ها ساخته شد و بعدا با قیام شیعیان (به رهبری آیت الله شیرازی) استقلال یافت، پس از اشغال نظامی آن توسط آمریکا و انجام انتخابات عمومی عمدتا به شیعیان منتقل شده و درگیری شیعه و سنی را یک بار دیگر شدت داده است. پس از سلطه سلجوقیان بر بغداد، بعدا هم چندبار این شهر (درزمان صفویه و افشاریه) به دست ایران و شیعه افتاده بود. جنوب شیعه نشین بین النهرین (عراق امروز) تا دوران زندیه (کریم خان) وابسته به ایران بود.

۱۹۱۴م:پنجم نوامبر ۱۹۱۴ (۱۴ آبان ۱۲۹۳) شورای وزیران دولت وقت ایران که برای بررسی چگونگی مقابله با نقض بی طرفی کشور از سوی دول متخاصم تشکیل جلسه داده بود به بن بست رسید؛ زیرا که نظامیان وطن به دلیل ضعف تجهیزات و آموزش، و نداشتن آمادگی و حتی آذوقه قادر به دفاع از بی طرفی کشور نبودند. بیشتر سربازان برای امرار معاش خود که دولت موظف به تامین آن بود، درمنازل تهران به کارهایی ازجمله آب حوض کشی و نوکری مشغول بودند!. دولت در آن شرایط می توانست تنها روی نیروی ژاندارم حساب کند که این نیرو هم فاقد اسلحه سنگین (توپ) بود و نمی توانست از عهده واحدهای تجاوزگر که وارد ایران شده بودند برآید.

۱۹۷۹م:پنجم نوامبر ۱۹۷۹ نماینده پانصد دانشجو که عنوان «دانشجویان پیرو خط امام» بر خود گذارده بودند در دومین روز تصرف سفارت آمریکا در تهران (۱۴ آبان ۱۳۵۸) اعلام داشتند که کارکنان سفارت را تا استرداد شاه آزاد نخواهند کرد و اضافه کردند که در ساختمان سفارت اسنادی را در رابطه با حوادث کردستان و خوزستان و اسامی برخی از جاسوسان و وابستگان به آمریکا را به دست آورده اند که آنها را کتاب خواهند کرد.

آخر وقت همین روز اعلام شد که مهدی بازرگان پس از ۲۶۸ روز حکومت، کناره گیری دولت خود را تسلیم کرده است و دلیل آن، رویدادهای اخیر (از جمله تصرف سفارت آمریکا) و نیز انتقاد افراد و گروهها به ویژه اعتراض این گروهها به ملاقات او در خارج از کشور با برژینسکی مشاور امور امنیت ملی رئیس جمهوری آمریکا بوده است. بازرگان که از همکاران دکتر مصدق و از موسسان نهضت آزادی بود، نخستین دولت نظام جمهوری اسلامی را تحت نام «دولت موقت» تشکیل داده بود. کمیته های انقلاب و دسته های مختلف با اعمال خود مانع از اداره کامل امور توسط دولت او بودند و دولت بازرگان در طول زمامداری توان اجرای نظامات دولتی را نداشت.

مورخان گروگان بودن ۵۲ آمریکایی به مدت ۴۴۴ روز را یک تحقیر و شکست سیاسی برای دولت آمریکا، ضعف دولت کارتر (کم تجربگی او) و درگیری برزینسکی مشاور ویژه وی با سایروس ونس وزیر امور خارجه وقت نوشته و افزوده اند که کارتر توجه بیشتری به برزینسکی (با این که متولد آمریکا نبود) داشت و برزینسکی با برخی مقامات تهران یک کانال مذاکراتی جداگانه داشت که کارتر هم از آن بی خبر بود و همین تعدد کانال باعث شد که کاخ سفید نتواند برای رهایی گروگانها اقدام قاطع و موثر بعمل آورد و ادامه این وضعیت باعث شکست کارتر در انتخابات بعدی شد و …. ونس در آوریل ۱۹۸۰ به علت مداخلات برزینسکی در وظایف او (در ظاهر به خاطر شکست ماموریت کماندوها در صحرای طبس) کناره گیری کرد.

شاه که به بیماری سرطان دچار بود در پی فشار و اصرار هنری کیسینجر، دیوید راکفلر، جان مک کلوی و گردانندگان گروه مالی «چیس» اجازه ورود به آمریکا را از کارتر گرفته بود که ورود او، دردسری طولانی برای دولت کارتر فراهم ساخت که به روی کار آمدن مجدد حزب جمهوریخواه انجامید.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۱۳۵۷ش:از ۱۴ آبان ۱۳۵۷ (پنجم نوامبر ۱۹۷۸) تا شانزدهم دیماه این سال، ایران فاقد روزنامه بود. در این مدت دو سه نشریه کوچک (دارای تحریریه دو – سه نفری) وابسته به دولت چند شماره منتشر کردند که آنها هم مجبور به قطع انتشار شدند.

در پی یک رشته تظاهرات گسترده که در چند نطقه از جمله دانشگاه تهران به تیراندازی ماموران و قتل شماری از تظاهرکنندگان منجر شده بود، روز ۱۳ آبان محمدعلی سفری دبیر وقت سندیکای روزنامه نگاران ایران تصمیم هیات مدیره سندیکا دائر بر اعتصاب عمومی جراید را اعلام داشت و این اعتصاب۶۲ روز ادامه یافت و می توان گفت که ایران تا ۱۶ دی ماه که دولت نظامی ازهاری کنار رفت فاقد روزنامه بود. در تاریخ عمومی مطبوعات (تاریخ جهانی رسانه ها)، از این اعتصاب به عنوان طولانی ترین و موثرترین اعتصاب اهل قلم در طول تاریخ ۳۵۰ ساله روزنامه نگاری یاد شده است. سفری پس از مصادره روزنامه اطلاعات (در تابستان سال ۱۳۷۸) که در آنجا کار می کرد به کار وکالت قضایی پرداخت و در دهه ۱۳۷۰ دچار مرگ ناگهانی شد.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۲۰۰۴م:در فصل انتخابات آمریکا، به ویژه در سالهایی که جمهوریخواهان مورد بحث باشند رسانه ها برای روش شدن مخاطبان، به تعریف «کنسرواتیسم» می پردازند .

کنسرواتیسم (اصطلاحا محافظه کاری) در هر جامعه تعریف خاص خود را دارد و به سبب تفاوت مفهوم ، تعبیر و تعریف آن در جوامع مختلف؛ یافتن یک تعریف واحد برای آن دشوار است.

در کشورهای با تاریخی کهن و غنی به ناسیونالیستها، در جوامع سوسیالیستی به معتقدان انعطاف ناپذیری اصول سوسیالیسم و دولتی بودن امور، در کشورهای سلطنتی به هواداران قدرت داشتن پادشاه «کنسرواتیست»، و در ممالک با نظام دینی به حامیان رعایت دقیق اصول و دستورهای دین اطلاق می شود.

کنسرواتیسم در هرشکل خود عقیده به لایتغیر ماندن اصول و قوانین اساسی دارد و با اصلاح پی در پی اصول آن مخالفت و حتی مبارزه می کند و آن را منشاء بی ثباتی، تزلزل، فساد اداری و هرگونه سوء استفاده وبسط تباهی ها و نتیجتا تضعیف هماهنگی جامعه می داند و به این ترتیب با لیبرالیسم عملا مخالفت می کند، و در سیاست و روابط اجتماعی با آن در تضاد و خصومت دائمی بوده است. تا دهه ششم قرن ۲۰ شنیدن واژه کنسرواتیست، در ذهن فردی، را تداعی می کرد که پایبند به اخلاقیات و وفادار به فرهنگ ملی و سنت ها باشد .

در آمریکا، کنسرواتیسم فلسفه ای است که از محدود کردن اختیارات داخلی دولت مرکزی و دادن این اختیارات به ایالات و شهرها و نیز کاپیتالیسم و اتکای فرد به خودش، نه جامعه ( دولت ) برای تامین رفاه جانبداری می کند و به کارآیی این فرضیه ها که توسعه موسسات دولتی و مالکیت دولت بر وسائل تولید و دولتی شدن امور تامین رفاه مردم باعث حل مسائل اجتماعی ــ اقتصادی می شود عمیقا تردید دارد و با آن در تضاد و معارضه است.

اعتماد و اعتقاد شدید کنسرواتیسم آمریکا به کاپیتالیسم مورد انتقاد جوامع با نظامهای دیگر است. کنسرواتیسم آمریکا می گوید که اگر برای همه مردم فرصت برابر و آزادی تصمیم و عمل وجود داشته باشد می توانند بدون اتکاء به کمک دولت باعث ترقی و رفاه خود شوند و در نتیجه نیازی به تامین آن از سوی دولت نیست. این روش از آزادی عمل فرد (استقلال فردی) حمایت می کند و به دور از ایده آلیسم و اتیوپیا سازی (ایجاد مدینه فاضله) و امید های روشنفکرانه است و آنها را رد می کند.

در آمریکا حزب جمهوریخواه خود را پاسدار کنسرواتیسم این کشور یعنی هواداری از استقلال فرد و گسترش جهانی اقتصاد بازار آزاد (کاپیتالیسم) و به علاوه مسیحیت می داند. به نظر می رسد که کنسرواتیست های آمریکایی از آغاز دهه ۱۹۸۰ (دوران حکومت رونالد ریگان) کار صدور فلسفه و روش خود را به میان ملل دیگر شدت داده اند که عملا جهشی برای کنترل نسبی بر امور جهان است و این جهش در چهار سال اول قرن ۲۱ شتاب بیشتری توام با بی باکی به خود گرفته بود. نمونه آن اشغال نظامی بدون دلیل عراق، ماندن در افغانستان، گسترش ناتو در قلمرو سابق پیمان ورشو و کشورهای بالتیک شوروی منحله، دیکته گویی و عدم تحمل نظر و انتقاد های دیگران بوده است. در انتخابات دوم نوامبر۲۰۰۴ اکثریت آمریکاییانی که در انتخابات شرکت کرده بودند ( ۵۹ میلیون نفر در برابر ۵۵ میلیون رای لیبرالها) ، بدون توجه به مشکلاتی که این روش به وجود آورده و مخالفتهای داخلی و خارجی، به ادامه آن رای دادند و تاییدش کردند. کنسرواتیسم آمریکا به برخی آزادی ها روی خوش نشان نمی دهد از جمله کورتاژ و ازدواج همجنسها.

در دو سال پس از انتخابات سال ۲۰۰۴ تشدید حوادث عراق، سوء استفاده های مالی به مناسبت آن، آشگار شدن ضعف اخلاقی برخی از روحانیون مسیحی هوادار حزب جمهوریخواه، گسترش فاصله کم درآمدها و ثروتمندان، بازی با بهای نفت و افزایش درآمد شرکتهای نفتی، استفاده سیاسی از مسئله تروریسم، و اشتباهات سیاسی کاخ سفید باعث رویگردان شدن بسیاری از آمریکاییان از محافظه کاران شده است که انتخابات هفتم نوامبر ۲۰۰۶ آن را منعکس خواهد ساخت.

۱۹۰۹م:«جیمز رستونJames Reston» سردبیر اجرایی وقت نیویورک تایمز که روزگاری سران کشورها در نوبت قرار می گرفتند تا وی با آنان مصاحبه کند سوم نوامبر (روزی چون دیروز) در سال ۱۹۰۹ به دنیا آمد، ۸۶ سال عمر کرد و ۶۳ سال خبر و مقاله نوشت. رستون کار روزنامه نگاری را از «دیلی نیوز» آغاز کرد، سپس خبرنگار اسوشیتدپرس شد و از اینجا به نیویورک تایمز رفت و دهها سال یعنی تا پایان عمر در آنجا نوشت. رستون در اسکاتلند به دنیا آمده و به آمریکا مهاجرت کرده بود و چون به زادگاهش علاقه داشت «سکاتی» را نام خودمانی خود (نیک نیم) انتخاب کرده بود و دوستان و همکارانش او را «سکاتی» خطاب می کردند. وی در زمینه روزنامه نگاری کتاب های متعدد نوشت از جمله « توپخانه ای به نام روزنامه»، «ضرب الاجل = دد لاین»، «چه کسی در روزنامه نگاری موفق می شود» و «ستایل در روزنامه نگاری». رستون نوشته است که دهها سال تحت فشار «دد لاین (آخرین لحظه)» نوشت و دچار استرس و عوارض ناشی از آن نشد زیرا که عاشق روزنامه نگاری بود و عاشق در برابر سختی ها، جور و جفا مقاوم تر و پابرجاتر و آسیب ناپذیرتر می شود. در جای دیگر نوشته است: روزنامه نگار واقعی فردی است که اجازه ندهد آن چه را از خبر و نظر که ارزش دانستن دارد از دست برود، باید در میان جامعه بگردد و خبر و نظر بیابد و منعکس کند تا مسائل و اصحاب نظر شناخته شوند. بنابراین، این روزنامه نگار است که افراد را به جامعه معرفی و بزرگ می کند تا اگر شایستگی داشته باشند دولتمرد و سیاستمدار شوند و مدیریت های جامعه را به دست گیرند و در این راه، روزنامه نگار نباید تبعیض قائل شود و غرض ورزی کند که تبعیض و غرض ورزی کار روزنامه نگار حرفه ای نیست. روزنامه نگار بمانند شمع است که می سوزد و در طول عمر خود راه دیگران را روشن می سازد و تاریکی را مانع می شود، و به همین دلیل باید همگان را دوست داشته باشد و کینه به دل نگیرد، بی طرف و دوست و دلسوز باشد، از صحنه (درون جامعه) خارج نشود و موازنه را در نوشتن از دست ندهد و متعادل باشد. یک روزنامه نگار در ربع قرن دوم عمر قلمزنی خود باید برپایه تجربه و معلوماتش، مقاله هم بنویسد و مقالات او باید طوری نوشته شوند که در سراسر جهان مخاطب داشته باشند. باید توجه کند که مقاله را عمدتا برای مطالعه دولتمردان و سیاستمداران و مدیران می نویسد و آنان تا مطئمن نباشند که درسی فرا می گیرند و مطلبی از درون مقاله به دست می آورند آن را نمی خوانند. بنابراین، مقاله را به خاطر نویسنده اش و معلومات و شخصیت او می خوانند.

روزنامه نگار نباید از فرد و یا ضدیت ها و زخم زبان ها برنجد، هدف او مردم هستند که برایشان تلاش می کند تا زندگانی بهتری داشته باشند و روشن و گوش بزنگ باشند، بنابراین باید به راه خود ادامه دهد و به اصطلاح با یک نهیب از میدان به در نرود که به نظر او (رستون) پشت کردن به مردم و محروم ساختن آنان است. مردم باید روزنامه نگار خود را به چشم وکیل مدافع و سرباز وطن (هر دو) ببینند و به او اتکاء کنند. روزنامه نگار خوب فردی است که می داند شمع وجود او دیر و یاز زود پایان خواهد یافت لذا باید تا روشن است و روشنی می دهد به ایجاد شمع جانشین همت بگمارد و تا می تواند روزنامه نگار تازه به وجود آورد و به جامعه معرفی کند. روزنامه نگار باید طوری رفتار کند که در هر جامعه، مورد احترام هر دسته و جناح باشد. مانعی ندارد که اگر روزگاری یک دولتمرد نظر مشورتی او را بخواهد وی را بی پاسخ بگذارد. بنا براین باید اوقات فراغت خود را به مطالعه بپردازد تا گنجینه معلومات باشد و این معلومات را بتواند منتقل کند و هر کتابی را که می خواند و هر تازه ای که را یاد می گیرد بداند که برای مخاطبانش است و لذا تا آخرین روز عمر باید به جامعه فایده برساند تا مردم مرگ او را از صمیم قلب یک ضایعه بدانند و از رفتنش قلبا متاسف باشند و کتاب خاطراتش را در قفسه کتابخانه خود قرار دهند.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۱۳۳۷ش:امروز زادروز علیرضا ملکیان روزنامه نگار معاصر ایران است که ۱۴ آبان ۱۳۳۷ (پنجم نوامبر ۱۹۵۸) به دنیا آمده است. ملکیان که بیش از یک ربع قرن تجربه روزنامه نگاری دارد سردبیری برخی از روزنامه های تهران را پشت سر گذاشته و سالها عضو شورای سردبیری روزنامه کیهان و عملا سردبیر این روزنامه بود. وی در سال ۱۳۸۴ به دلیل تبحر در امور رسانه ها و بی نظری در کار خود به سمت معاونت پارلمانی وزارت ارشاد منصوب شد. معاون پارلمانی در عرف بین المللی معاونت اول محسوب می شود. ملکیان بعدا معاون مطبوعات وزارت فرهنگ و ارشاد شد و تا آبان ۱۳۸۸ (نوامبر ۲۰۰۹) در این سمت بود.

ملکیان که یک روزنامه نگار حرفه ای وطن است نه تنها در انتخاب و تنظیم مطالب مهارت فراهم دارد بلکه یک مقاله نگار ممتاز است. بررسی حرفه ای سرمقاله هایی که نوشته است نشان می دهد که ملکیان در نگارش مقاله اصول علمی مقاله نویسی را دقیقا بکار می برد، و با آوردن شواهد از رویدادهای گذشته (تاریخ) نظر خود را به اثبات می رساند. او در هر چهار روش مقاله نگاری تازه مهارت ویژه دارد و از این لحاظ، می توان گفت که در مطبوعات معاصر مردی است بی جانشین. ملکیان در عین حال شخصیتی است معنوی، و بدور از دنیای مادیگران بسر می برد، مردی است فروتن که وسواسانه اخلاقیات را رعایت می کند و عمیقا وطندوست است.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۲۰۰۳م:«هربرت موشل» بنیادگذار نخستین خبرگزاری اعلان مطبوعاتی( خبرپولی ) ۴ نوامبر ۲۰۰۳ در ۸۴ سالگی در گذشت . خبرگزاری او که سال ۱۹۵۴ تاسیس شده است در ‎آغاز کار « پی آر نیوز وایر » نام داشت که به «یونایتد بیزنس میدیا» تغییر نام داده است. این خبرگزاری اخبار خام موسسات تجاری و حتی سازمانهای دولتی را دریافت و به صورت خبر تنظیم و در اختیار رسانه ها می گذارد و نرخ درج و پخش آن طبق ضابطه ای مشخص است و رسانه در صورت چاپ و یا بخش خبر ، وجه را دریافت می دارند. گاهی اهمیت این خبرهای پولی برای مردم بیشتر از سایر اخبار است. خبرگزاری موشل از همان آغاز فعالیت مجهز به دستگاههای الکترونیک اطلاع رسانی بود و رسانه ها به همان سان گزارشهای تبلیغی این خبرگزاری را دریافت می دارند که گزارش های خبرگزاری های عمومی را.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۱۷۹۳م:در مطالب چهارم نوامبر درباره بانو «المپ دو گوژ = دوگوژه» نویسنده انقلابی فرانسوی که سوم نوامبر سال ۱۷۹۳ و در زمان اقتدار روبسپیر و انقلابیون رادیکال در دادگاه انقلاب، عنصری خطرناک تشخیص داده شده و در ملاء عام با گیوتین گردن زده شده بود اشاره آمد و اینک شرح بیشتری درباره او که هنگام اعدام ۴۵ ساله بود:

بانو اولمپ با نوشتن چند داستان و نمایشنامه کمک بسیار به آماده ساختن مردم فرانسه برای انقلاب کرده بود از جمله نمایشنامه «بردگی»، «زندان زن و مرد»، «زندگی دو دشمن در زیر یک سقف» و … که دو نمایشنامه اخیر الذکر برضد ممنوعیت طلاق میان کاتولیکها بود. وی بود که در آستانه انقلاب شعارهای آتشین و برانگیزاننده می نوشت و به صورت شبنامه توزیع می کرد که بر نقاط پر رفت و آمد نصب می شدند. انقلابیون فرانسوی بیشتر شعار های خود را از میان همین جملات شعرگونه او بیرون کشیده بودند. این بانوی انقلابی پس از پیروزی های اولیه انقلاب، همچنین کمک کرده بود تا دسته های مسلح زنان برای پاسداری از انقلاب تشکیل شود. او پس از برچیده شدن زنان مسلح از خیابانها به دستور رادیکالها، دست به مبارزه تازه ای زد و از حقوق سیاسی زنان (از جمله رای دادن و به مقام اداری رسیدن) به دفاع برخاست و سپس با اعدام افراد در پی محاکمات کوتاه مخالفت کرد و آن را تهی ساختن فرانسه از اتباعش خواند و اعلام داشت که این عمل نوعی ضدیت با اراده ملی است که اکثریت فرانسویان مایلند به جای اعدام، مخالفانی که به راه انقلاب باز نگردند تبعید و خنثی شوند.

شورای انقلاب سه بار به او اخطار داده بود که ساکت شود و برای مدتی به زادگاه خود در جنوب فرانسه برود که نپذیرفته بود و پاسخ داده بود که به اصول انقلاب همچنان وفادار است و اگر ضدیتی تصور می رود با روش های تازه و از جمله اعدامها، خشونت های غیر ضروری و وارد آوردن اتهامات سیاسی بی اساس به این و آن است. شورا تحت فشار روبسپیر سرانجام دستگیری و محاکمه وی را تصویب کرد و چند روز پس از اعدام ۲۱ تن از میانه روهای انقلاب باهم، بانو اولمپ نیز گردن زده شد. وی در دادگاه انقلاب و پای گیوتین نیز از شعار دادن بر ضد روش رادیکالها دست برنداشته و خواهان بازگشت به اصول انقلاب شده بود. اعدام بانو «اولمپ دو گوژه» فرانسویان را از انقلاب دلسرد کرد و ….

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۱۸۹۷م:تسلط بر ملل دیگر که همچنان ادامه دارد، در طول تاریخ و در هر مقطع به مقتضای زمان شکل خاصی داشته است. در زمان اقتدار روم به یک صورت و پس از کشف راههای دریایی توسط اروپاییان به صورتی دیگر بود. در قرن ۱۹ چهره دیگر داشت و در سده ۲۰ و دهه اول قرن ۲۱ تغییر چهره داد. به یک نمونه از این سلطه گری در قرن ۱۹ به مناسبت سالگرد آن اشاره می شود:

دولت آلمان که در صدد ایجاد یگ پایگاه دریایی در خاک چین بود که قدرتهای بزرگ با سوء استفاده از ضعف بنیه دفاعی این کشور و نداشتن اسلحه پیشرفته سرگرم قطعه ــ قطعه کردنش بودند پنجم نوامبرسال ۱۸۹۷ میلادی قتل دو «مروّج» آلمانی مذهب کاتولیک را در چین بهانه قرارداد و به ناوگان خود دستور تصرف منطقه خلیج «کیائو شو» را صادر کرد. این دو « مروّج » یکم نوامبر کشته شده بودند. دولت آلمان پروتستان مذهب بود، اما آلمانی بودن این دو مبلّغ فرصت مناسبی به دست دولت آلمان برای تصرف اراضی مورد نظرش را در خاک چین داد که از مدتها پیش از آن در جستجویش بود و به نام خونخواهی دستور حمله نظامی داد!.

ناوگان آلمان منطقه خلیج «کیائو شو» را که مطمح نظر آن دولت در خاک چین بود تصرف کرد؛ حال آنکه دولت وقت چین در قتل دو مروج آلمانی مطلقا دست نداشت. پس از این پیروزی، دولت وقت آلمان دهکده ساحلی «کینگ داو» را در آن منطقه به صورت پایگاه دریایی اش در آورد و آنجا را مجهز و کشتی ها جنگی خود را مستقر ساخت.

می دانیم که اروپاییان با استفاده از دانش چینیان که از طریق سفرنامه مارکوپولو برآن واقف شده بودند باروت و قطب نما و کاغذ ساختند و با استفاده از این سه وسیله (ساختن اسلحه آتشین، کشتیرانی در اقیانوسها و تعمیم دانش) تجهیز شدند و سرزمین های دور دست را که به مراتب بزرگتر و پرجمعیت بودند تصاحب کردند و از آن زمان سیاست جلوگیری از دستیابی کشورهای دیگر به اسلحه پیشرفته را اتخاذ و آن را به اجرا گذارده اند تا سلطه خود راکه هدف عمده اش اقتصادی است از دست ندهند.

۱۸۵۵م:«یوجین دبزEugene V. Debs » سوسیالیست معرف آمریکا ک پنج بار نامزد انتخابات ریاست جمهوری این کشور شده بود پنجم نوامبر سال ۱۸۵۵ چشم به جهان گشود و بیستم اکتبر ۱۹۲۶ در ۷۱ سالگی درگذشت. وی از سال ۱۹۰۰ تا روز درگذشت پنج بار خود را نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا کرده بود. در سال ۱۹۲۰ با این که هنگام رای گیری در زندان بود موفق شد ۹۲۰ هزار رای بیاورد که با توجه به جمعیت آن زمان آمریکا، رقم قابل ملاحظه ای بود.

یوجین که آرزو داشت روزگاری آمریکا سوسیالیست شود در مبارزات انتخاباتی سال ۱۹۱۲ راه افراط در پیش گرفته بود و با یک قطار سرخ رنگ به شهرها می رفت و شعار می داد: هر کاپیتالیست دشمن مردم است.

«دبز» از همان آغاز با روشی که برای سوسیالیستی کردن روسیه به کار گرفته شده بود، یعنی «جهش» مخالف بود و می گفت که دولت باید مزارع و کارخانه های بزرگ را به اجاره کارکنان آنها بدهد. برای مصارف داخلی، خود با بهای عادله خریدار محصول باشد، ولی برای صادرات دست تولید کنندگان را آزاد بگذارد تا کشور به صورت تنبلخانه و جایگاه مردم بی انگیزه و مردمی که تنها به دست دولت چشم دوخته اند در نیاید. کار دولت تامین آموزش و پرورش و درمان رایگان و بازنشستگی عمومی و ایجاد برابری نسبی میان مردم و قطع فقر است.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۲۰۰۳م:دولت جمهوری خلق کره (شمالی) مصوبه ۵ نوامبر ۲۰۰۳ مجمع عمومی سازمان ملل مبنی بر تایید برنامه آژانس بین المللی انرژی اتمی را که ضمانت اجرایی هم ندارد رد کرد و سازمان ملل را ابزاری در دست آمریکا به منظور اجرای سیاستها و مقاصد این دولت نامید. دولت کره شمالی در آن روز (پنجم نوامبر ۲۰۰۳) همچنین ژاپن را متهم کرد که همدست آمریکاست. بسیاری هستند که گفته اند درحالی که مسئله کره هنوز حل نشده و درگیری غرب با کره شمالی ادامه دارد نباید یک دیپلمات کره جنوبی دبیرکل سازمان ملل می شد که در این قضیه بی طرف نیست. پس از داگ هامرشولد دبیر کل سازمان ملل (از کشور سوئد) که جانش در راه انجام وظیفه اش ازدست داد دبیرکلهای بعدی از دیپلماتهای کشورهای کوچک و مستعمره سابق بوده اند؛ از برمه گرفته تا غنا و اینک کره جنوبی.

۱۹۷۵م:«جیمز براون» که در ۱۹۷۵ متهم به قتل یک زن رقصنده به نام «بریندا واتسون» شده بود پس از گذشت ۲۸ سال از زمان قتل، چهارم نوامبر ۲۰۰۳ در زندان شهر جکسون ایالت جورجیای آمریکا با تزریق زهر اعدام شد. تنها مدرک جرم، شام خوردن جیمز با بریندا در یک رستوان بود که روز بعد جسد بریندا در بیشه مجاور شهر به دست آمد. بیست و هشت سال وکیل قضایی او اجرای حکم را به تاخیر انداخته بود و در این مدت دو بار محاکمه جیمز تجدید شده بود.

در پی اعدام جیمز براون روزنامه ها نوشته بودند که ۲۸ سال زندگی در صف اعدام بودن سخت ترین مجازات بوده است – سخت تر از اعدام.

۲۰۰۴م: ۳۱اکتبر ۲۰۰۴ گزارش مصوری از «استیو کرافت» از شبکه سی بی اس آمریکا ( برنامه سیکستی مینیتز ) پخش شد که نشان می داد نظامیان آمریکایی در عراق که شمار آنان در آن روز از ۱۴۰ هزار تن بیشتر بود دچار کمبود تجهیزات نظامی و نقص وسائل حفاظتی هستند. وی که با چند نظامی در عراق و خانواده های آنان در امریکا مصاحبه کرده بود گزارش کرد که خودروهای سربازان بدنه محافظ (زرهی) ندارد، رادیوهای آنان «واکی تاکی» های معمولی هستند که دیگران می توانند به مکالمات گوش کنند و همه آنان دوربین شب بین ندارند و …. یکی از نظامیان به استیو کرافت گفته بود که پس از درخواست های مکرر، برای بعضی از واحدها خودرو (جیب های تازه) با درهای آهنی فرستادند، ولی این درها مسئله کف خودرو را حل نمی کند و مواد منفجره در زیر خودرو منفجر می شود. این نظامی افزوده بود که قبلا نظامیان به ابتکار خودشان، بر بدنه خودروها کیسه شن می بستند. یک افسر آمریکایی که مورد مصاحبه قرار گرفته بود، این مراتب را تایید کرد.

کرافت که با تعجب گفت: پس بودجه ۴۱۷ میلیارد دلاری نظامی آمریکا در کجا خرج می شود؟ سپس اظهارات خانواده های نظامیان را پخش کرد که گفته بودند آماده اند با پول خود برای جوانانشان وسائل محافظت از حمله خریداری کنند و به عراق بفرستند!.

۲۰۰۶م:پنجم نوامبر ۲۰۰۶ و سه سال و هفت ماه پس از افتادن عراق به دست نیروهای نظامی آمریکا، در میان ادامه روزافزون زد و خوردهای خونین در آن کشور و نارضایی دو سوم آمریکاییان از این اوضاع، دو روز پیش انجام انتخابات کنگره آمریکا و پس از برقراری مقررات منع رفت و آمد در چندین منطقه عراق یک محکمه عراقی به ریاست عبدالرحمن رئوف که در زمان حکومت صدام زندانی شده و آسیب دیده بود وی را در اتهام قتل ۱۴۸ عراقی (و شیعه) در سال ۱۹۸۲ مجرم شناخت و به اعدام محکوم ساخت. این «رای» که از چند روز پیش انتظار آن می رفت و برخی از مفسران آمریکایی ازجمله کریس متیوز (صاحب یک برنامه گفت و شنود روزانه در شبکه تلویزیونی ام. اس ـ ان بی سی) آن را یک تبلیغ انتخاباتی برای حزب جمهوریخواه آمریکا خوانده بودند قطعی نیست و درصورت اعتراض محکوم و یا وکیلان او، پرونده به دادگاه عالی عراق مرکب از ۹ قاضی احاله خواهد شد و رسیدگی این محکمه محدودیت زمانی ندارد. قاضی کردتبار محکمه بدوی همچنین بارزان برادر صدام و حامد البندر رئیس دادگاه انقلاب وقت عراق را به اعدام محکوم کرده است.

پیش از قرائت حکم که پس از ۳۹ جلسه محاکمه صادر شد، قاضی ارشد دادگاه «Ramsey Clark رمسی کلارک» یکی از وکیلان صدام را که اعتراض داشت از جلسه اخراج کرد و به زبان انگلیسی خطاب به کلارک که سالها پیش داستان کل آمریکا (وزیر دادگستری) بود و معروفیت لیبرال بودن دارد «گت اوت» گفت و بیرون انداخت. صدام دستور عبدالرحمن رئوف را که بپاخیزد و هنگام قرائت متن حکم در حالت «ایستاده» باشد رد کرد که دو مامور او را از جایش بلند کردند و ایستاندند.

به گزارش اسوسییتدپرس (خبرگزاری رسانه های آمریکا)، صدام هنگام قرائت رای محکمه فریاد «زنده باد مردم، مرگ بر دشمنان مردم ـ زنده باد ملت سرفراز، مرگ بر دشمنان این مردم» کشید و محاکمه اش را یک نمایش مسخره خواند.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۲۰۰۸م:«باراک حسین اوباما» سناتور دور اول (جونیور) و ۴۷ ساله ایالت ایلی نوی و فاقد تجربه کار اجرایی و دیپلماتیک از ژنجم نوامبر ۲۰۰۸ عنوان رئیس جمهور منتخب ایالات متحده را به دست آورد که از بیستم ژانویه ۲۰۰۹، چهل و چهارمین رئیس جمهور فدراسیون پنجاه ایالتی آمریکای شمالی شده است. انتخاب «اوباما» که از یک پدر کنیایی و یک مادر آمریکایی به دنیا آمده و توسط پدر بزرگ و مادربزرگش بزرگ شده (که مادر بزرگش چهارم نوامبر ۲۰۰۸ و در اثنای رای گیری درگذشت) نتیجه خسته و روی برگردان شدن آمریکاییان از سیاست های جورج دبلیو بوش و «کاوبوی دیپلماسی» او تلقی و وانمود شده است. رای دهندگان آمریکایی که این بار مشارکت آنان در انتخابات بیش از هردوره دیگر (بیش از ۱۳۰ میلیون) بود با انتخاب «اوباما» نه تنها سبک و روش های حکومتی جورج دبلیو بوش را رد کردند بلکه میراث اورا هم نپذیرفتند. بوش با کارهای خود در طول هشت سال حکومت، حزب جمهوریخواه را هم به شکست کشانید و به نوشته نیکلاس کریستف (روزنامه نگار آمریکایی)، جورج بوش با سیاست های نادرست خود به جای «ایران» آمریکا را در جهان منزوی ساخت.

در انتخابات چهارم نوامبر ۲۰۰۸، دمکراتها دارای اکثریتی بزرگ در مجلس نمایندگان شدند (که تصویب لوایح مالی برعهده این مجلس است) و اکثریت خودرا در سنا نیز افزایش چشمگیر دادند.

انتخابات ۴ نوامبر ۲۰۰۸ در شرایطی برگزار شد، که طبق نتایج نظر سنجی ها حکومت جورج دبلیو بوش تنها از حمایت ۲۸ درصد آمریکاییان برخوردار بود (پایین ترین درصد در طول تاریخ آمریکا). به این ترتیب؛ در پنجاه و ششمین سالروز انتخاب ژنرال آیزنهاور و به قدرت رسیدن حزب جمهوریخواه پس از سه دهه کنار بودن، این حزب بار دیگر کنار گذارده شد. استخواندارهای این حزب ازقبیل «گینگریج» وضعیت کشور و روحیه مردم را ازقبل حدس زده بودند که نامزد انتخابات این دوره نشده بودند و میدان را برای مک کین ۷۲ ساله عصبی و بدخلق و خوی خالی گذارده بودند.

«اوباما» ی سیاهپوست در روزی به ریاست جمهوری آمریکا انتخاب شد که «نات ترنر» رهبر جنبش بردگان سیاهپوست ویرجینیا در سال ۱۸۳۱ به مرگ محکوم و ۱۱ نوامبر اعدام شده بود. اوباما در همین ایالت محافظه کار و کانون کنفدراسیون ضد رهایی سیاهپوستان در دهه ۱۸۶۰ هم پیروز شد. یکی از دلایل پیروزی اوباما کثزت مهاجرت غیر اروپاییان به آن کشور از دهه ۱۹۵۰ قرن بیستم بیان شده است. این «تغییر» را شبکه های تلویزیونی آمریکا در طول ماهها مسابقه های انتخاباتی این دوره تقویت کردند. با اینکه این شبکه ها متعلق به کمپانی های بزرگی همچنون جنرال الکتریک (سازنده موتور جت و …) و وستیگهاوس هستند تبلیغ برای اوباما را تا آخرین لحظه قطع نکرده بودند و در حقیقت این شبکه های تلویزیونی بودند که اوبامای گمنام سیاسی تا چند سال پیش را رئیس جمهور کردند. تاریخدانان بی طرف انگیزه این کار شبکه های تلویزیونی آمریکا را با هدف تغییر چهره آمریکا در میان ملل جهان دانسته اند. بنابراین، این عمل بی سابقه تلویزیونی طبقه نقشه و با محاسبه دقیق انجام شده بود. تخریب چهره آمریکا و ساختن یک سلطه گر و زورگو از آن در دوران حکومت جورج بوش بویژه با نطق ها و مصاحبه های او و کاندو لیزا رایس وزیر امورخارجه اش به اوج رسیده بود و لازم بود که با انتخاب فردی خلاف روال گذشته، تغییر این چهره – ولو بطور موقت – اعلام و نظر جهانیان برگردد. طبق روال دویست و اندی ساله آمریکا، روسای جمهوری این فدراسیون اصطلاحا از " وسپ ها (سفید پوست انگلوساکسون پروتستان)" بودند. به علاوه، کارکنان تحریری شبکه های تلویزیونی اخراج «دن راذر» سردبیر اخبار «سی بی اس» به اشاره بوش را فراموش نکرده بودند. این نخستین بار در تاریخ دمکراسی بوده است که تلویزیون نقش اصلی را در انتخابات برعهده گرفته بود.

image, فهرست وقایع و رویدادهای تاریخی مهم ۱۴ آبان

۱۴۹۲: کریستوفر کلمبوس درپی آشناشدن با سیب زمینی، گوجه فرنگی و توتون در کوبا، در این روز با نوعی غله که همانا ذرت بود و بومیان آن را به جای گندم مصرف می کردند رو به رو و با فواید آن آشنا شد و یقین حاصل کرد که با انتقال بذر آن به اروپا به قحطی که هر چند سال یکبار بروز می کرد پایان خواهد داد.

۱۶۰۵: نقشه انفجار پارلمان انگلستان، پیش از انجام کشف شد و بشکه های باروت از راهرو زیر بنای ساختمان بیرون برده شدند. «گای فاوکسGuy Fawkes» به اتهام طرح این نقشه دستگیر و پس از محاکمه اعدام شد.

۱۸۱۱: در جریان جنگ های استقلال طلبی لاتین های قاره آمریکا و رهایی از قید استعمار اسپانیا، السالوادوری ها هم بپا خاستند.

۱۹۰۷: روزنامه روح القدس به اتهام تندنویسی برضد محمد علیشاه قاجار ــ شاه وقت ــ به محاق توقیف افتاد.

۱۹۱۴: در این روز که هنوز زمانی طولانی از آغاز جنگ جهانی اول نگذشته بود انگلستان جزیره قبرس ازمستملکات عثمانی را متصرف شد. با این که این جزیره در نیمه دوم قرن ۲۰ استقلال خود را به دست آورده انگلستان هنوز پایگاههای نظامی اش را در انجا حفظ کرده است.

۱۹۱۷: شورای کلیسا های ارتدوکس روسیه از فرصت پیروزی انقلاب بلشویکی و طرد سلطنت استفاده کرد و پس از ۲۱۷ سال دفتر اسقف اعظم ارتدوکس را بازکرد که پتر اول (کبیر) در سال ۱۷۰۰ میلادی آن رابسته بود.

۱۹۴۷: (۱۳۲۶ خورشیدی) دادستان شهرستان تهران برای رضا روستا رئیس شورای متحده مرکزی کارگران وابسته به حزب کمونیست توده کیفر خواست اعدام صادر کرد و پرونده را جهت محاکمه به دادگاه فرستاد.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید