موارد مصرف

کلومیپرامین برای درمان بیماری افسردگی و اختلالات – obsessive compulsive تجویز می‌شود.

مکانیسم اثر

از طریق مهار برداشت مجدد نوراپی نفرین و سرتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیش‌سیناپسی، غلظت پلاسمایی آنها را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می‌دهد.

فارماکوکینتیک

این دارو پس از تجویز خوراکی به سرعت و به طور کامل جذب می‌شود. دارای متابولیسم گذر اول از کبد است، ولی متابولیت فعال ندارد. راه دفع دارو از طریق کلیه است. زمان شروع اثر دارو ۳-۲ هفته( به عنوان ضدافسردگی) و نیمه عمر آن ۳۱-۲۱ ساعت می‌باشد. این دارو به میزان زیادی به پروتئین پیوند می‌یابد.

موارد منع مصرف

هشدارها

در موارد زیر این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود:

الکسیم حاد، اختلالات دو قطبی، اختلالات خونی و گوارشی، گلوکوم با زاویه باریک، افزایش فشار کره چشم، پرکاری تیروئید، هیپرتروفی پروستات ، عیب‌کار کلیه، اسکیزوفرنی، حملات تشنجی، حساسیت به داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای و احتباس ادرار.

عوارض جانبی

خشکی دهان. خواب آلودگی،‌تاری دید، یبوست، تهوع، اشکال در ادرار کردن، عوارض قلبی- عروقی ، واکنش‌های ازدیاد حساسیت، اختلالات رفتاری، اختلالات حرکتی، تداخل‌ در فعالیت‌های جنسی، تغییرات قند خون، افزایش اشتها ووزن، عوارض اندوکرین مثل ژینکوماستی، اختلالات خونی و هیپوناترمی از عوارض جانبی این دارو هستند.

تداخل دارویی

مصرف همزمان با داروهای ضد آریتمی خطر آریتمی بطنی را افزایش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با مهار کنند‌ه‌های آنزیم MAOباعث تحریک CNS و بالا رفتن فشار خون می‌گردد. این دارو از طریق کاهش آستانه تشنج با اثر دارو‌های ضد صرع، مقابله می‌کند. بعضی از دارو‌های ضد صرع با کاهش غلظت پلاسمایی این دارو، اثرضد افسردگی آن را کاهش می‌دهند. این دارو اثر پائین‌آورنده فشار خون کلونیدین و گوانتیدین را کاهش می دهدو در صورت قطع ناگهانی این دو دارو خطر افزایش فشار خون زیاد می‌شود. مصرف همزمان این دارو با فنوتیازین‌ها موجب افزایش عوارض جانبی آنتی‌موسکارینی‌ می‌شود. مصرف همزمان این دارو با با داروهای مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی-عروقی و احتمالاً‌ بروز آریتمی ، تاکی کاردی یا افزایش فشار خون شود. مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد.مصرف همزمان فرآورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNSبا این دارو ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS،ضعف تنفسی و کاهش فشار خون شود. سایمتیدین با مهار متابولیسم این دارو ، غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد.

نکات قابل توصیه

۱٫ از قطع ناگهانی مصرف دارو باید پرهیز‌شود در صورت نیاز ، کاهش مقدار مصرف به تدریج در طول یک دوره حداقل‌۴ هفته‌ای انجام شود.

۲٫ در هفته‌های اول درمان به دلیل افزایش تمایل به خودکشی باید بیمار را تحت نظر گرفت.

۳٫ بیش از یک داروی ضد افسردگی در یک زمان نباید تجویز شود.

۴٫ برای شروع اثرات درمانی این دارو حداقل ۶-۱ هفته وقت لازم است.

۵٫ درمان سالمندان باید با حداقل مقدار شروع شود. زیرا به عوارض جانبی این دارو حساس‌ترند.

۶٫ به علت نیمه عمر طولانی دارو ، تجویز یکباره مقادیر‌آن در موقع خواب، کفایت می کند.

۷٫ به بیمار باید یاد آوری شود که در صورت بروز علائم آنتی موسکارینی به درمان ادامه دهد، چون به این اثرات تا حدی تحمل حاصل می‌شود.

۸٫ در صورت وجود سابقه مصرف مهار کننده آنزیم MAO توسط بیمار ، باید دو هفته بعد از قطع آن، مصرف این دارو را آغاز نمود.

۹٫ در صورت ضرورت مصرف داروی مهارکننده MAO باید حداقل یک هفته میان قطع این دارو و شروع مصرف داروی جدید فاصله زمانی ایجاد شود.

۱۰٫ این دارو با ایجاد خواب آلودگی، ممکن است بر اعمالی که نیاز به مهارت و هوشیاری دارند، مانند رانندگی، تأثیر بگذارد.

۱۱٫ مصرف این دارو در کودکان توصیه نمی شود.

۱۲٫ دوره درمان با این دارو باید کامل شود. این دارو نباید بیش از مقدار توصیه شده مصرف شود.

۱۳٫ در صورت فراموش کردن یک نوبت مصرف دارو،اگر رژیم درمانی به صورت چند نوبت در روز می‌باشد، به محض به یادآوردن آن نوبت باید مصرف شود. مگر اینکه، زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد، در این صورت مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر گردد. اگر رژیم درمانی بصورت مصرف در هنگام خواب باشد، نباید هنگام صبح دارو مصرف شود. بهتر است در این موارد با پزشک مشورت گردد.

۱۴٫ به دلیل احتمال بروز منگی و سرگیجه هنگام برخاستن ناگهانی از حالت خوابیده یا نشسته باید احتیاط نمود.

۱۵٫ با مصرف این دارو، خشکی دهان ممکن است بروز نماید. در صورت تداوم این عارضه به مدت بیش از ۲ هفته، باید به پزشک مراجعه نمود.

۱۶٫ احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف این دارو وجود دارد. لذا ضروری است از پوشش ضد آفتاب استفاده شود.

۱۷٫ بیمار باید ۷-۳ روز پس از قطع مصرف دارو تحت نظر باشد.

۱۸٫ در صورت نیاز به هر‌گونه عمل جراحی یا درمان اضطراری ، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

مقدار مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضد افسردگی ابتدا ۲۵ میلی‌گرم سه بار در روز مصرف می‌شود.سپس مقدار مصرف بر حسب تحمل و نیاز بیمار تنظیم می‌شود. برای درمان اختلالات obsessive ابتدا mg/day25 بصورت مقدار واحد مصرف می‌شودو سپس مقدار واحد مصرف به‌ تدریج تا ۱۰۰ میلی‌گرم در طول دو هفته اول افزایش می‌یابد. در صورت نیاز ،‌مقدار مصرف در طول چند هفته بعد تا حداکثر mg/day250 افزایش می‌یابد.

کودکان : در نوجوانان، به عنوان ضدافسردگی، mg/day30-20 مصرف می‌شود و بر حسب نیاز و تحمل بیمار هر ۵-۴ روز مقدار ۱۰میلی‌گرم افزایش می‌یابد.در درمان obsessive در کودکان با سن بیشتر از ۱۰ سال، ابتدا mg/day25 بصورت مقدار واحد مصرف می‌شود که بر حسب نیاز و تحمل بیمار تا mg/day100 یا mg/kg/day3(هرکدام که کمتر باشد) افزایش می‌یابد.

اشکال دارویی

Coated Tablet : 10mg . 25 mg . 50mg . 75 mg


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید