موارد مصرف

در درمان افسردگی، وسواس اجباری، اختلالات پانیک و اختلالات خلقی کاربرد دارد

مکانیسم اثر

فارماکوکینتیک

سرترالین به آهستگی از طریق دستگاه گوارش جذب شده و حداکثر سطح پلاسمائی آن ۵/۸-۵/۴ ساعت پس از مصرف آن است. متابولیسم عبور اول وسیعی در کبد دارد. راههای اصلی متابولیسم اصلی آن دمتیلاسیون و تبدیل آن به دمتیل سرترالین که غیر فعال است. به طور وسیعی در تمام بافتهای بدن توزیع شده و ۹۸% باند پروتئینی دارد. نیمه عمر حذفی آن حدود ۲۶ ساعت است. به میزان مساوی از ادرار و مدفوع دفع می شود که عمدتاً به شکل متابولیت است. این دارو وارد شیر مادر هم می شود.

موارد منع مصرف

هشدارها

در بیماران با اختلالات کبدی یا کلیوی بایستی با احتیاط مصرف شود، در بیماران با اختلال کبدی کاهش دوز بایستی مد نظر باشد.

عوارض جانبی

به طور کلی شبیه سایر SSRI است. بی نظمی های قاعدگی و ندرتاً اریتم مولتی فرم و پانکراتیت گزارش شده است.

تداخل دارویی

همانند تداخلات سایر SSRI (فلوکستین را ببینید).

نکات قابل توصیه

مقدار مصرف

به صورت تک دوز در صبح یا شب هنگام مصرف می شود.

۱- در درمان افسردگی: دوز معمول شروع ۵۰ میلی گرم است که در صورت نیاز به فواصل حداقل یک هفته ای به میزان ۵۰ میلی گرم افزایش می یابد تا حداکثر به ۲۰۰ میلی گرم در روز برسد.

۲- در درمان اختلال وسواسی جبری: دوز معمول شروع ۵۰ میلی گرم است.

۳- در اختلال پانیک با یا بدون آگوروفوبیا، فوبیا اجتماعی و PTSD دوز معمول شروع ۲۵ میلی گرم روزانه است که بعد از یک هفته به ۵۰ میلی گرم افزایش می یابد. در تمام اختلالات در صورت نیاز، می توان دوز دارو را به میزان ۵۰ میلی گرم حداقل به فواصل یک هفته ای تا حداکثر ۲۰۰ میلی گرم رساند. سرترالین برای درمان اختلال وسواسی جبری در کودکان و نوجوانان با سن ۶ سال یا بالاتر کاربرد دارد در کودکان ۱۲-۶ ساله دوز معمول شروع ۲۵ میلی گرم یک بار در روز است در نوجوانان با دوز ۵۰ میلی گرم یک بار در روز شروع می کنیم. افزایش دوز همانند بالغین است

۴- در درمان اختلال خلقی قبل از قاعدگی (PMS) با دوز اولیه ۵۰ میلی گرم روزانه شروع شده که یا تنها در طی فازلوتئال یا در سراسر طول سیکل قاعدگی داده می شود. میزان دوز به اندازه ۵۰ میلی گرم در هر سیکل قاعدگی افزایش می یابد تا حداکثر به ۱۵۰ میلی گرم روزانه برای کسانی که در سرتاسر سیکل قاعدگی آنرا دریافت می کنند و حداکثر ۱۰۰ میلی گرم روزانه در بیمارانی که فقط در طی فازلوتئال درمان می شوند. زمانیکه پاسخ درمانی به حد ایده آل رسید، بایستی مقدار نگهدارنده را به حداقل میزان دوز مؤثر، کاهش داد. در تمام موارد، کاهش دوز بایستی تدریجی صورت گیرد تا علائم ترک دارو به حداقل برسد.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید