image, شعرهای زیبا برای شهادت امام جعفر صادق علیه السلام

شب غریب عالم شب دلای عاشق

همه عزا می گیرن برا امام صادق

چشما گریونه قلبا محزونه

آه و واویلا چرا قبرت ویرونه

نمیزارن حتی یه خادم باشه آقا پیش مزارت

ولی می گن آخر شبها می آد یه مادری کنارت

به پای تو می مونم ، برا غمت گریونم ، روضه برات می خونم

وای وای آه و واویلا

مردی غریب و تنها شده اسیر اعدا

به روی خاکا افتاد تو کوچه مثل زهرا

چه غریبونه روضه می خونه

با زهر دشمن دیگه دستاش بی جونه

چی به روزت آوردن آقا چرا نفس نفس می زنی

حال و روزت خرابه مولا چرا نفس نفس می زنی

به مکتبت مدیونم ، با عشق تو مجنونم ، روضه برات می خونم

وای وای آه و وایلا

عمامه ای نداری میون کوچه هایی

با سوز و اشک و ناله به یاد کربلایی

در تاب و در تب در پشت مرکب

بر روی لبهات شده ذکر یا زینب

شهیدی که میون گودال برای شیعه ها دعا کرد

اما دیگه لحظه آخر بی صدا مادرُ صدا کرد

حسین شه بی لشگر ، کشته تیغ و خنجر ، برات بمیره مادر

وای وای غریب مادر

شعر در مورد شهادت امام صادق (ع)

آسمونا بی قرارن،کبوترا پرواز میکنن

زائرا بیاین که دارن،در بقیع و باز می کنن

بارونیه آسمونش

لب پنجره ی ایونش

عالمیه روضه خونش

وای چه حکایتی

وای چه زیارتی

وای عجب غربتی

بیا و ببین مدینه،چه اشکی مردم می ریزن

تو بقیع دارن برای،کبوترا گندم می ریزن

بی ضریح و بارگاهه

این زیارت اگه کوتاهه

لبریز ِ از اشک و آهه

وای چه حکایتی

وای چه زیارتی

وای عجب غربتی

یا امام صادق آقا،چرا شب غم سر نمیآد

حرمی نداری اما،ازم یه کاری بر نمیآد

سمت بقیع پر کشیدم

رو به قبر تو سلام میدم

تنها تویی تو امیدم

وای چه حکایتی

وای چه زیارتی

وای عجب غربتی

***

فرزند فاطمه ششمین نور سرمدم

شیخ الائمه صادق آل پیمبرم

من آخرین امام بقیع مدینه ام

زهر جفای خصم شرر زد به سینه ام

در لحظه های آخر عمرم به زمزمه

ابراز می کنم غم دل را به فاطمه

مادر بیا و حال پریشان من ببین

از سوز زهر سینه سوزان من ببین

هنگام مرگ نام تو ذکر لبم شده

مسمومیت نه، غصه تو قاتلم شده

از یاد ماتم تو پریشان و مضطرم

مثل تو غصه دارم و هم درد حیدرم

دشمن شبانه ننگ به لوح زمانه زد

در پیش اهل خانه ام آتش به خانه زد

از درب خانه شعله آتش زبانه داشت

آن بی حیا به روی دلم داغ می گذاشت

ای وای من که هیچ زجورش ابا نکرد

از پیری و سفیدی مویم حیا نکرد

با دست بسته ام به بر کودکان من

انگار داشت از سر کین قصد جان من

در بین شعله ها به زمینم کشید و برد

مانند مرتضی به زمینم کشید و برد

از ازل دَرد به پیمانۀ خوبان کردند

از ازل دَرد به پیمانۀ خوبان کردند

دل عاشق شده را کلبه احزان کردند

هر کسی را که به عالم سر حشمت خواهی است

لطف کردند و شبی خادم سلطان کردند

سفره‌ای وسعت صدق تو گشودند به دهر

انبیا را سر احسان تو مه‌مان کردند

همه آفاق گرفته است به خود رنگ تو را

با وجودی که همه فضل تو کتمان کردند

در تو دیدند ملائک صفت خالق را

علت این است اگر، سجده به انسان

بر سر سفره دونان نکشم منت نان

من همانم که به من لطف فراوان کردند

هشتمین آینۀ وجه خدائی، صد حیف

شش جهت ظلم به تو حضرت جانان کردند

دل شب بود که گنجینۀ دین را بردند

عده‌ای کفـر صفت، سرقت ایمان کردند

پا برهنه عقب اسب دواندند تو را

آسمان را پس از این حادثه گریان کردند

گر نبودی، اثر از روضۀ ارباب نبود

خلق با حنجر تو ذکر «حسین جان» کردند

***

اى مهر تو بهترین علایق

جان‎ها به زیارت تو شایق

ما را نبود به جز خیالت

یارى خوش و همدمى موافق

بیمارى روح را دوا نیست

جز مهر تو اى طبیب حاذق

اى نور جمال کبریائى

اى نور تو زینت مشارق

روزی که دمید نور خلقت

رخسار تو بود صبح صادق

از جلوه تو تبارک الله

فرمود به خلقت تو خالق

حسن تو خود از جمال زهراست

اى زاده بهترین خلایق

بر تخت کمال و تاج عصمت

آخر که بود به جز تو لایق

تفسیر کمال ایزدى بود

گفتار تو اى امام صادق

باشد سخن تو جاودانى

بوده است چو با عمل مطابق

افسوس شدى شهید، آخر

از حیله ناکسی منافق

از داغ تو شد جهان عزادار

زیرا به تو عالمى است عاشق

ماتم زده‎ایم و غم چو دریاست

دل‎ها همه چون شکسته قایق

اشعار شهادت امام جعفر صادق(ع)

چنان پیچیده در ناى زمان فریاد یا زهرا

که داده خرمن هستى ما برباد یا زهرا

سرت بادا سلامت اى گل گلزار پیغمبر

که بلبل از غم گل از نفس افتاد یا زهرا

بهار ما مبدل بر عزا گردید و فرزندت

شده مسموم زهر کینه از بیداد یا زهرا

به یاد پهلوى بشکسته و آن سینه مجروح

بسان نى چنان نالید تا جان داد یا زهرا

در کاشانه اش از آتش بیداد مى سوزد

به جرم اینکه می باشد تو را اولاد یا زهرا

سرو پاى برهنه نیمه شب مى برد آن جانی

پیاده در بر آن جانى جلاد یا زهرا

ز درد بازوان خسته تو حضرت صادق

بیاد تازیانه خوردنت افتاد یا زهرا

مداحی شهادت امام جعفر صادق (ع), تسلیت شهادت امام جعفر صادق(ع)

رنج این روضه مرا سوزانده

که لعینی دل تو لرزانده

خانه ای را که ملک در آن است

دشمنت با شرری سوزانده

آن چنان سخت هجوم آوردند

که دهان همگی وا مانده

بسکه بی رحم تو را می بردند

کفشهایت دم در جا مانده

به جفا کاری و حرمت شکنی

دشمنت کینه به دل می رانده

بخدا سخت تر از این غم نیست

که عدو چشم تو را گریانده

بارالها تو نیار آن روزی

که شود حجت حق درمانده

دل من هم به تسلای غمت

پشت دیوار بقیع جامانده


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید