پوست دارای دو لایه اصلی سطحی و درونی است. ملانوسیت ها نیز سلول های تولیدکننده رنگدانه هایی به نام ملانین هستند که باعث می شوند پوست رنگ طبیعی خود را داشته باشد.

وقتی که پوست در معرض نور خورشید قرار می گیرد، ملانوسیت ها رنگدانه های بیش تری تولید می کنند که باعث تیره تر شدن پوست می شود.

گاهی خوشه هایی از ملانوسیت ها جمع می گردند و به صورت غیر سرطانی خال می شوند.

خال ها به رنگ های صورتی، قهوه ای مایل به زرد، قهوه ای یا رنگی که بسیار نزدیک به رنگ طبیعی پوست فرد است، ظاهر می شوند.

خال های معمولی ممکن است صاف یا برجسته باشند. خال های معمولی گرد یا بیضی شکل هستند و اندازه کوچکی دارند.

تعداد خال در افراد صرفا ژنتیکی است و هیچ کاری نمی توان کرد که کسی خال کمتری در بیاورد

خال های غیر معمولی با گذشت زمان می توانند به نوعی سرطان پوست به نام ملانوما تبدیل شوند. این خال ها می توانند در نواحی از بدن که با آفتاب در تماس هستنند بروز کنند که معمولا بزرگ تر از خال های عادی هستند.

گاهی نیز خال های خطرناک ممکن است صاف یا برجسته باشند و سطح آنها نیز ممکن است ناصاف یا صاف باشد. رنگ این خال ها ممکن است یکدست نباشد و مخلوطی از چند رنگ مثلا صورتی، قرمز، برنزه یا قهوه ای باشد.

اگر خال ها نامتقارن بود، یا حاشیه ای قرمز رنگ و ملتهب داشت، یا اینکه در مدت زمان مشخصی تغییر رنگ و اندازه داشت، حتما باید به پزشک مراجعه کرد.

خال های رنگی در اثر تجمع یا کمبود سلول های ملانوسیت (سلول های تولیدکننده رنگدانه پوست) به وجود می آیند ، این خال ها به رنگ های مختلفی مانند آبی، سفید، قهوه ای، آبی مایل به بنفش و قرمز دیده می شوند که برخلاف تصور عموم نمی توان آنها را نشانه بیماری دانست. ممکن است چنین خال هایی در اندازه های مختلف حتی به اندازه کف دست در بدن مشاهده شوند. خال های رنگی تا زمانی که تغییر اندازه ندهند و رشد نکنند، خونریزی نداشته باشند، لبه هایشان نامنظم نشود و رنگشان تغییر پیدا نکند، نگران کننده به شمار نمی روند، اما در صورت بروز هر یک از این علائم حتما باید به فکر چاره بود و به پزشک مراجعه کرد.

اگر اندازه خال بیش از حد بزرگ باشد، احتمال سرطانی بودنش وجود دارد. در چنین مواردی قبل از هر اقدام خودسرانه ای بهتر است فرد به متخصص پوست مراجعه کند.

در بعضی از موارد نیز، بیماران با مشکلاتی همچون خارش خال مراجعه می کنند که نشانه خوبی نیست و احتمال سرطانی بودن آن وجود دارد. هر چند باید متذکر شوم بعضی مواقع خال هایی در بدن به وجود می آیند که می توانند نشانه بروز بیماری های مختلف روده ای یا کبدی باشند.

به کسانی که چنین خال هایی را در پوست بدن خود مشاهده می کنند، توصیه می کنیم خال ها را با فشار دست تحریک نکنند و در معرض تابش نور آفتاب نیز قرار نگیرند.

«مثلا اگر رنگ خال تغییر کند و خال چند رنگ بشود، یعنی در خال، هم رنگ سیاه و هم رنگ قهوه ای پررنگ و کمرنگ وجود داشته باشد، یا این که مشاهده شود اندازه خال تغییر کرده و بزرگ شده است، در این حالت باید تغییرات را جدی گرفت.

حالت دیگر این است که مشاهده شود حاشیه خال نامنظم شده، به این صورت که خال از حالت کروی خارج شود و لبه های مضرس (دندانه دار) پیدا کند.

در این موارد این خطر وجود دارد که خال در حال تحولات بدخیمی است و چه بسا به سرطان خال ها که ملانوم نام دارد، تبدیل شود. در این مواقع با مراجعه به پزشک باید نمونه برداری انجام شود و اگر خال تغییراتی داشت توصیه می کنیم خال با یک حاشیه اطمینان برداشته شود.

خال به راحتی کنده نمی شود. آنچه کنده می شود خال گوشتی است که ماهیتش با خال های دیگر متفاوت است و اهمیتی ندارند و به صورت ارثی در بدن افراد به وجود می آیند. این قبیل خال های گوشتی معمولا در افراد چاق و با بالارفتن سن ایجاد می شود و ماهیتش با سلول های رنگدانه ساز پوستی متفاوت است.

خال ها ممکن است تا آخر عمر تغییری نکنند، اما ممکن است با بروز تغییرات یا حتی با به وجود آمدن در پوست سالم در شرایطی که قبلا وجود نداشتند زمینه ابتلا به سرطان ملانوم را برای فرد ایجاد کنند.

اگر لبه های خال تار، رنگی و دارای حاشیه نامنظم است، می تواند نشانه سرطان احتمالی باشد و نیاز به معاینه پزشک دارد

تعداد خال در افراد صرفا ژنتیکی است و هیچ کاری نمی توان کرد که کسی خال کمتری در بیاورد. تنها چیزی که ممکن است مسأله خال ها را تشدید کند، این است که تعداد خال های صورت هنگام تابش آفتاب ممکن است بیشتر شود و در این صورت با استفاده از ضد آفتاب در دوران کودکی می توان در درجه اول جلوی بروز کک و مک را تا حدودی گرفت و بعد تا حدودی بحث روند افزایش خال ها را کنترل کرد.

نیازی نیست خال ها برداشته شوند. برداشتن خال ها در شرایط عادی فقط جنبه زیبایی دارد و به درخواست فرد انجام می شود. بعضی خال ها که مادرزادی هستند خطر بدخیمی بالاتری دارند. خال هایی که مو دارند و از هنگام تولد در بدن هستند، هر چه اندازه بزرگ تری داشته باشند احتمال بدخیمی بیشتری دارند.

به طور کلی هر چه تعداد خال ها در بدن زیادتر باشد، خطر بدخیم شدن آنها با توجه به فراوانی شان بیشتر خواهد بود. این مشکل با این مسئله که خال ها در کدام یک از اعضای بدن بیشتر یا کمتر هستند، ارتباطی ندارد.

در این حالت توصیه می شود از خال های مشکوک چنین فردی نمونه برداری و در صورت لزوم و به تشخیص پزشک، موارد مشکوک برداشته شود.»

ویژگی های یک خال سرطانی

چگونه می توان یک خال سالم را از یک خال سرطانی تشخیص داد؟ در اینجا به چند علامت هشداردهنده خال سرطانی اشاره شده است. برای تشخیص تفاوت بین خال ها و تومورهای احتمالی، باید نکاتی را به یاد بسپارید:

نامتقارن

اگر یک طرف خال با طرف دیگر مطابقت ندارد و دارایِ شکل ناهموار است، حتماً به پزشک مراجعه کنید.

مرز

اگر لبه های خال تار، رنگی و دارای حاشیه نامنظم است، می تواند نشانه سرطان احتمالی باشد و نیاز به معاینه پزشک دارد.

رنگ

اگر یک خال ناهمواری رنگ دارد و رنگ های زیادی از جمله رنگ مشکی، قهوه ای، قرمز یا رنگ دیگری دارد، واضح است که خال مشکل داری است.

قطر

به افزایش شکل و اندازه خال توجه کنید. به طورمعمول ملانوما حداقل شش میلی متر قطر دارد و تقریباً به اندازه یک مداد است.

این اطلاعات را به خاطر بسپارید و در صورت مشاهده مورد مشکوک به پزشک مراجعه کنید. تشخیص به موقع می تواند جان شما را نجات دهد.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید