موارد مصرف

ضد تشنج (مشتق پیرولیدین).

الف- درمان کمکی در ببماران با تشنج پارشیال (با یا بدون ژنرالیزاسیون ثانویه)

ب- داروی خط دوم در درمان تشنج های تونیک-کلونیک ژنرالیزه، میوکلونوس (شامل juvenile myoclonic epilepsy) و تشنج های تونیک یا آتونیک

ج- درمان Lennox-Gastaut syndrome

مکانیسم اثر

ناشناخته، به نظر می رسد دارو از طریق بایدینگ پروتئین وزیکول سیناپتیک SVZA و پیرو آن مهار پره سیناپتیک کانال های کلسیم سبب مهار انتقال جریان در عرض سیناپس می شود.

فارماکوکینتیک

دارو پیرو تجویز خوراکی سریعا از دستگاه گوارش جذب می شود. دارو به میزان محدودی به پروتئین های پلاسما متصل می شود. نیمه عمر دارو حدود ۷ ساعت است.

موارد منع مصرف

هشدارها

تجویز دارو در بیماران با نارسایی کبدی شدید و نیز در بیماران با نارسایی کلیوی و یا تحت دیالیز باید با احتیاط و تعدیل دوز صورت گیرد

عوارض جانبی

اضطراب، آتاکسی، دپرسیون، سرگیجه، سردرد، عصبی شدن، رینیت، سینوزیت، دوبینی، بی اشتهایی، لکوپنی، نوتروپنی، درد بدن، سرفه، عفونت

تداخل دارویی

مصرف همزمان این دارو با آنتی هیستامین ها، بنزودیازپین ها، اوپیوئیدها، آنتدپرسانت های ۳ حلقه ای ممکن است سبب تشدید سداسیون در بیمار گردد و باید از مصرف همزمان آنها اجتناب کرد.

نکات قابل توصیه

h

مقدار مصرف

بزرگسالان: دارو به صورت خوراکی در ۲ دوز منقسم روزانه تجویز می شود. دوز اولیه در افراد بزرگسال ۱g است که در صورت نیاز با اینتروال های ۲تا ۴ هفته ای افزایش دوز تا ماکزیمم ۳g در روز صورت می گیرد.

کودکان: در کودکان ۴ سال و بیشتر با وزن کمتر از ۵۰ کیلوگرم دارو با دوز اولیه ۲۰mg/kg روزانه تجویز شده و در صورت نیاز تا ماکزیمم دوز ۶۰mg/kg روزانه قابل تجویز است. در کودکان با وزن ۵۰کیلوگرم و بیشتر نحوه تقسیم بندی دوز مشابه بزرگسالان است.


همچنین بخوانید: باز نشر : تک فارس
در صورتی که شما نسبت به محتوای این پست، حق کپی رایت دارید اطلاع دهید