از مهمترین جنبه‌ها در استفاده از کفش در خانم‌های باردار وجود حداکثر جذب شوک است یعنی کف کفش مخصوصا پاشنه آن باید به اندازه کافی نرم باشد تا هنگام راه رفتن ضربه وارده به پا و در نهایت ستون فقرات گرفته شود.

در طی حاملگی اندام تحتانی خانم‌های باردار ممکن است دچار تورم، گرفتگی عضلانی، سندرم پای بی‌قرار، نرمی مفاصل و یا کمر می‌شوند. درد پا نیز در خانم‌های باردار شایع است. بیشتر این مشکلات با استفاده از کفش مناسب در این دوران برطرف می‌شود.

▪کفش‌هایی که پاشنه نرمی دارند در این زمان توصیه می‌شود.

اگر مادری قصد ورزش دارد حتما باید علاوه بر استفاده از کفش با کف نرم، ورزش را روی سطوح نرم انجام دهد مثلا دویدن روی آسفالت می‌تواند ضربه زیادی را به ستون فقرات وارد سازد.

▪به هیچ عنوان نباید از کفش‌های پاشنه بلند استفاده کنید زیرا با افزایش انحنای کمر علاوه بر آسیب‌های مختلف به پا عوارض زیادی را برای فرد باردار به دنبال دارند.

اگر فرد باردار دچار تورم پاها است بهتر است از کفش‌های بنددار یا دارای چسبک استفاده کند که می‌توان تا حدودی با تغییر تورم اندازه آنها را تنظیم نمود. کفش‌های ورزشی کفش‌های مناسبی در این دوره می‌باشند. اگر فرد باردار قصد پوشیدن کفش پاشنه‌دار را دارد نباید پاشنه بیشتر از ۵/۲ سانتیمتر باشد.

▪در اکثر موارد در طی حاملگی اندازه کفش در حدود یک شماره یا بزرگ‌تر می‌شود.

افزایش وزن در طی حاملگی همچنین شل شدن رباط‌ها و زردپی‌ها که در طی حاملگی بصورت طبیعی اتفاق می‌افتد باعث کاهش قوس کف پا شده و اندازه پا به نظر بزرگ‌تر می‌رسد. باید توجه کرد که این پدیده طبیعی است. لذا به خانم‌های باردار توصیه می‌شود کفش‌های بزرگ‌تری بپوشند و کفشی انتخاب کنند که قسمت جلوی آن جادار باشد و پنجه باریک نباشد و قسمت داخلی آن برجسته باشد. در صورت وجود تورم درپاها باید به این مساله بیشتر دقت کرد.

تغییرات دیگری نیز ممکن است در طی حاملگی در پا رخ دهد که نیازمند استفاده از کفی‌های خاص در کفش باشد. این تغییرات می‌تواند علاوه بر درد پا باعث کمر درد شوند.


همچنین بخوانید: