▪موارد مصرف

این دارو در درمان حاد حملات میگرن کاربرد داشته و نبایستی بصورت پروفیلاکسی استفاده شود. این دارو بایستی به محض شروع سردرد میگرنی مصرف شود.

▪مکانیسم اثر

▪فارماکوکینتیک

فراهمی زیستی مطلق این دارو بدنبال مصرف خوراکی حدود ۵۰-۴۰% است و حداکثر سطح پلاسمائی در عرض ۵/۳-۵/۱ ساعت پس از مصرف حاصل می شود. باند پروتئین پلاسمائی پائینی دارد (۲۵%). بیش از ۶۰% دفع دارو از طریق ادرار که عمدتاً بصورت ایندول استیک اسید است و حدود ۳۰% آن از طریق مدفوع دفع می شود.

نیمه عمر حذفی آن حدود ۳-۵/۲ ساعت بوده که در بیماران با اختلال کبدی طولانی تر می شود.

▪موارد منع مصرف

▪هشدارها

۱- از مصرف این دارو در بیماران دچار سندرم ولف پارکینسون وایت یا آریتمی های همراه با مسیرهای هدایتی فرعی بایستی اجتناب گردد.

۲- در بیماران با اختلالات متوسط تا شدید کبدی بایستی با احتیاط تجویز گردد.

▪عوارض جانبی

همانند سوماتریپتان.

▪ تداخل دارویی

همانند سوماتریپتان.

۱- در بیماران دریافت کننده سایمتدین فلووکسامین و سیپروفلوگزاسیلین، بایستی از دوز ماکزیمم ۲۴ ساعته این دارو کاست.

۲- این دارو نبایستی در عرض ۱۲ ساعت بعد از تجویز سایر آگونیستهای سروتونین ۵HT1 تجویز شود.

۳- در مصرف همزمان آن با MAOIS (همانند مکلوبماید) اختلاف نظر است.

▪نکات قابل توصیه

▪مقدار مصرف

دوز توصیه شده mg2/5 خوراکی است. در صورت باقی ماندن علائم یا برگشت علائم در طی ۲۴ ساعت، دوز دوم حداقل بفاصله ۲ ساعت از دوز اول بایستی تجویز شود. در صورتی که بهبودی رضایت مندی با دوز ۵/۲ میلی گرم حاصل نشود، حملات بعدی با دوز mg5 درمان می شود. حداکثر دوز دارو در ۲۴ ساعت ۱۰ میلی گرم است این مقدار دربیماران تحت درمان با سایمتدین یا یک مهار کننده MAOIبایستی به ۵ میلی گرم کاهش یابد. این کاهش دوز در مصرف کنندگان داروهایی چون فلووکسامین و سیپروفلوگزاسیلین نیز صادق است. فرم اسپری اینترانازال این دارو نیز موجود است که دوز معمول آن ۵/۲ یا ۵ میلی گرم بصورت تک دوز در هر نوستریل است. در صورت تداوم یا برگشت علائم، دوز بعدی بایستی بفاصله حداقل ۲ ساعت بعد از دوز اول تجویز شود. حداکثر دوز ۱۰ میلی گرم در روز است.


همچنین بخوانید: