▪ موارد مصرف

از این دارو برای درمان تظاهرات اختلالات روانی استفاده می‌شود.

▪ مکانیسم اثر

اگرچه مکانیسم اثر ضد جنون این دارو مشخص نیست، ولی احتمالا با عمل آنتاگونیستی برگیرنده‌های منوآمین(دوپامین و سروتونین) این اثر را اعمال می‌کند. ولی این دارو دارای اثر آنتاگونیستی بر گیرنده‌های موسکارینی ، آدرنرژیک آلفا۱ نیز می‌باشد. همچنین می‌تواندبه طور ضعیف به گیرنده‌های GABAa بنزودیازپین‌ها و بتا متصل شود.

▪ فارماکوکینتیک

به سرعت و به خوبی از راه دستگاه گوارش جذب می‌شود. در اثر اولین گذر ۴۰% دارو متابولیزه می‌شود. نیمه عمر دارو ۳۰ ساعت و میزان اتصال دارو به پروتئین معادل ۹۳% می‌باشد. به طور عمده در کبد متابولیزه می‌شود. دفع دارو از طریق ادرار (۷% تغییر نیافته و ۵۷% به صورت متابولیت) و مدفوع(۳۰%) صورت می‌گیرد.

▪ موارد منع مصرف

در صورت حساسیت مفرط نسبت به فراورده‌های نباید مصرف شود.

هشدارها

▪ در تعداد کمی از بیمارن مصرف این دارو موجب بروز سندرم بدخیم نورولپتیک می‌شود. این سندرم با علائم سفتی عضلانی، هیپرپیرکسی، تغییرات روانی، نبض و فشار خون نامنظم، تاکی‌کاردی ، تعریق شدید، آریتمی قلبی، میو‌گلوبینوری، نارسایی حاد کلیوی مشخص می‌گردد. در صورت مشاهده علائم فوق مصرف دراو باید فوراً قطع کرد و نسبت به درمان علائم مذکور اقدام نمود.

▪ در موارد زیر این دارو باید با احتیاط فراوان مصرف شود :

بیماری قلبی-عروقی ،بیماری عروق مغزی ،بیماری تنفسی ،پارکینسون ،صرع ،عفونت های حاد،نارسائی کبدی یاکلیوی ،سابقه یرقان ،کم کاری تیروئید ،میاستنی گراو،بزرگی پروستات ،گلو کوم بازاویه بسته ،سالمندان ،افزایش پرولاکتین خون .

▪ در صورت بروز اختلالات حرکتی دیررس، مصرف دارو را باید قطع کرد.

▪ قطع مصرف دارو به تدریج و طی حداقل ۲-۱ هفته انجام می‌شود.در صورتی که قطع یکباره مصرف دارو ضروری باشد، بیمار باید تحت نظر باشد.

عوارض جانبی

سردرد، یبوست، افزایش خون، خواب‌آلودگی، بی‌قراری، سرگیجه، التهاب بینی، خشکی دهان، افزایش اشتها، افت فشار خون وضعیتی، افزایش ضربان قلب،‌ادم، درد مفاصل، علائم پارکینسون، اختلالات حرکتی از عوارض جانبی مهم این دارو محسوب می‌شوند.

▪ تداخل دارویی

مصرف همزمان این دارو با داروهای مضعف CNS و الکل موجب می‌شود تا اثر تضعیف CNS تشدید شود. مصرف همزمان این دارو باعث افزایش تأثیر دارو‌های پائین‌آورنده فشار خون می‌شود. این دارو موجب کاهش اثر آگونیست‌های دوپامین، و لوودوپا می‌شود. کاربامازپین‌، امپرازول و ریفامپین باعث افزایش کلیرانس الانزاپین‌ می‌شود، در حالی که فلووکسامین‌ حذف الانزاپین را کاهش می‌دهد. مصرف همزمان این دارو با داروهای آنتی‌کولینرژیک‌ موجب تشدید اثر آنتی‌کولینرژیکی می‌شود.

نکات قابل توصیه

▪ به دلیل ایجاد خواب‌آلودگی و کاهش هوشیاری ،‌لازم است بیماران تحت درمان در هنگام رانندگی و کار با ماشین‌آلات احتیاط لازم را بعمل آورند.

▪ در آغاز درمان با این دارو ، به دلیل بروز کلاپس ناشی از افت فشار خون ، بیمار باید تحت مراقبت پزشکی باشد.

مقدار مصرف

بزرگسالان: ابتدا mg10-5 یک‌بار در روز مصرف شود. سپس بر اساس نیاز و تحمل بیمار ، در فواصل یک‌هفته‌ای می‌توان مقدار مصرف روزانه را mg5 افزایش داد. مقدار نگهدارنده باید براساس حداقل مقدار مورد نیاز برای درمان تعیین گردد.

▪ اشکال دارویی

Film Coated Tablet: 5mg


همچنین بخوانید: