با توجه به نتایج پژوهش و احتمال ارتباط بین عادات خواب و ژنتیک افراد، به نظر می رسد سحرخیزی باز هم گزینه ی بهتری محسوب می شود.

سحرخیز ها حدود ساعت ۹ صبح به اوج فعالیت مغزی خود می رسند. این در حالی است که زمان اوج فعالیت شب زنده دار ها ۹ شب است و این ارتباط آنها با دنیای اطرافشان را دچار مشکل میکند.

از طرف دیگر تحقیقات نشان داده اند ماده ی سفید مغز شب زنده دار ها ارتباط پذیری کمتری دارد.

نکته ی مهم اینجاست که این ویژگی فیزیولوژیک یکی از نشانه های مرتبط با افسردگی نیز محسوب می شود. با این تفاسیر به نظر می رسد معایب شب زنده داری از مزایایش بیشتر باشد.

اما به یاد داشته باشید می توانید با کمی استمرار و پشتکار، هر عادت مضری را از بین ببرید؛ هر چند که ریشه در پیشینه ی ژنتیکی شما داشته باشد. توصیه های زیر میتوانند شما را در این مسیر یاری دهند:

برنامه ی خود را به صورت مستمر برای روز تنظیم کنید

داشتن برنامه ی منظمی برای به خواب رفتن و بیدار شدن به بدن شما کمک میکند عادت شب زنده داری را تغییر و آن را با شرایط جدید وفق دهد.

از ساعت های زنگدار با دکمه ی اسنوز استفاده نکنید

دکمه ی اسنوز برای این طراحی شده است که بتوانید بدون اینکه به چرخه ی خواب عمیق وارد شوید چند دقیقه بیشتر بخوابید. اما این می تواند تحول عادات خواب و تبدیل شدن شما به یک فرد سحرخیز را با مشکل مواجه کند.

روز ها خود را در معرض نور قرار دهید

نور به مغز شما پیام می دهد ترشح ملاتونین را متوقف کند و به این ترتیب نقش مؤثری در بالا رفتن هشیاری شما بازی میکند؛ حتی نور مصنوعی.

کمی ورزش کنید

ورزش کردن در ساعات آغازین صبح به بیدار شدن بدن شما کمک میکند. ورزش صبحگاهی فشارخون شما را پایین می آورد، استرس و تنش هایتان را کاهش می دهد و کمک میکند شب ها بهتر بخوابید.

غذای پر پروتئین مصرف کنید

پروتئین بر خلاف کربوهیدرات ها به بالا رفتن هشیاری بدن شما کمک میکند و سطح دوپامین را در بدن شما بالا می برد.

تسلیم وسوسه ی چرت زدن نشوید

شما با چرت زدن در طول روز، محرک طبیعی خود برای خواب شبانه را از بین خواهید برد. بنابراین بهتر است در طول روز از چرت زدن پرهیز کنید تا زود خوابیدن به هنگام شب برایتان آسانتر باشد

همچنین بخوانید