image, آموزش جدید و جالب کاشت گیاه فلفل سبز در خانه

برای کاشت فلفل می توانید به ۲ صورت عمل کنید

▪ روش اول: کاشت دانه فلفل( همان دانه های تندی که توی فلفل هست)

دانه های فلفل را در فروردین ماه بطور تک تک به عمق یک سانتی متر در گلدان ۸ سانتی متری که خاک گلدان ان محتوی کود پوسیده و خاکبرگ باشد کاشته و گلدان را در محیط گرم خانه نزدیک به دریچه شمالی قرار می دهند.

درجه حرارت مناسب برای آن ۱۸ در جه می باشد وقتی نشا فلفل به ۱۳-۱۵ سانتی متر رسید سرشاخه ان را قطع نموده و به گلدان ۱۳ سانتی متری منتقل نمی کنند و این گلدان نیز باید حاوی کود پوسیده و و پیت باشد و در اوائل مردادماه گلدان را به محیط آزاد برده و و در مدت کوتاهی می توان آن را به گلدان ۱۸ سانتی متری منتقل نمود و گلدان را در محل آفتاب گیر قرار داده و بهتر است یک قیم ۱۰ سانتی متری سانتیمتری در مجاور بوته نصب شود و گیاه را به قیم تکیه داد تا سنگینی محصول بیش از حد به بوته فشار نیاورد.

در دوره ای که گیاه گل میدهد ترجیح داده میشود که برگهای آن را با غبار پوش مرطوب نمود تا موجبات تشکیل میوه تشدید گردد. در این مرحله هر دو هفته یک بار بجای آبیاری با کود مایع گلدان را تقویت مینمایند.

▪ روش دوم: کاشت نشای فلفل این روش راحت تر است.

بخصوص برای تازه کارها چرا که شما با خرید نشا های فلفل و منتقل کردن آن به گلدان و مراقبت در مدت کوتاهتری می توانید به محصول دست یابید.

نشای فلفل را از گلفروشی ها نه مغازه ی گل فروشی ، گلفروشی هایی که مثل باغ هستند و همه نوع گیاه حتی درختچه دارند می توانید تهیه کنید.معمولا این نشا ها در کیسه های مشکی رنگ کوچک به فروش می رسند پس از خرید باید آنرا طبق موارد گفته شده در بالا به گلدانهای بزرگتر منتقل نمایید

توجه داشته باشید بهنگام انتقال، نشاء آن حتماً باید به همراه خاک باشد و در سرما منتقل کنیم. گرما و آب زیاد مقدار میوه را کاهش میدهد

نکات مهم:

▪ منظور از قیم تکه چوبی است که داخل خاک گلدان فرو می کنند و گیاه را با بند یا نخ به آرامی به چوب می بندند تا تکیه گاه گیاه شود مراقب باشید در حین بستن گیاه نخ را سفت نبدید تا باعث ایجاد آسیب به ساقه ی اصلی نشود چرا که در چنین صورتی امکان دارد کل گیاه خشک شده از بین برود انخاب چوب و نخ مناسب برای قیام بسیار مهم است.تکه چوبی که نسبت به ساقه ی گیاه مناسب باشد و نخ نیز من نخ شیرینی را توصیه می کنم چرا که هم محکم هست و هم در اثر شستشو و آبیاری از بین نمی رود

▪ خاکبرگ که از پوسیده شدن موادی مانند دمبرگ درختان، چمن های قیچی شده و غیره حاصل می شود ارزش غذایی چندانی ندارد و تنها به منظور سبک و قابل نفوذ کردن خاک مورد استفاده قرار می گیرد. برای تهیه خاک برگ در فصل پائیز برگهای خشک درختانی که رگبرگهای ضخیم و خشن ندارند (مانند درختان میوه، افرا و نارون و …) را در محلی در روی سطح زمین یا در یک گودال بصورت یک لایه جمع آوری کرده پس از آنکه با آب پاشی رطوبت لازم را تامین کردند برای تسریع در پوسیده شدن آنها مقداری کود ازته مانند اوره بدان اضافه می کنند. سپس یک لایه دیگر برگ ریخته و با تکرار عمل آب پاشی و کودپاشی به انباشتن مقدار مورد نظر برگ می پردازند در اثر رشد و نمو باکتریها، برگها بتدریج پوسیده می شوند، معمولاً هراز چندی این توده را از هم می پاشند و دوباره در محل دیگری روی هم می ریزند این کار به منظور جلوگیری از ایجاد گرمای بیش از حد در درون توده که باکتریها را از بین می برد و هوا رسانی به باکتریهای موازی انجام میگیرد.

به هم خوردن توده خاکبرگ مراحل پوسیده شدن را تسریع می کند. در شرایط عادی خاکبرگ پس از ۸ تا ۱۲ ماه قابل استفاده می گردد. ولی خاک برگهایی که ۳ تا ۴ سال مانده باشند،ترجیح داده می شوند. خاکبرگ آماده شده را باید الک کرد تا چوبها و قسمتهای زاید آن جدا شود خاک برگ ممکن است محتوی بذرهای علفهای هرز، آفات و امراض باشد، لذا باید قبل از مصرف گندزدائی گردد.


همچنین بخوانید: