image, آموزش تربیت صحیح کودک بدون دعوا کردن

رفتار مقتدرانه و قاطعانه والدین

داشتن اقتدار، قاطعیت و هماهنگی والدین در انتخاب روش تربیتی آنها برای تربیت فرزندانشان از مهم ترین مواردی است که والدین باید به آن توجه داشته باشند. البته این موضوع اصلا به معنای ترسیدن کودک از پدر و مادرش نیست، بلکه به معنای قاطعیت والدین و یادگیری رعایت نظم و انضباط از سوی کودکان است.

وقتی بارها چیزی را به فرزندان مان یادآوری می کنیم، اما آنها باز هم کار خودشان را می کنند. هنگامی که می خواهیم جلوی مهمان ها زیاد شیطنت نکنند، ولی همچنان بازیگوشی می کنند وگاهی هم حتی آبروی ما را می برند. به نظر می رسد ما ازاقتدار کافی برخوردار نیستیم.

معمولا رابطه والدینی که درانتخاب نوع روش تربیتی فرزندانشان هماهنگ هستند و با اقتدار و قاطعیت با فرزندانشان رفتار می کنند خوب است و هر دوی آنها می توانند از الگوی واحد و هماهنگی استفاده کنند. ضمن این که بچه ها را هم بیش ازحد به خود وابسته نمی کنند. در واقع والدین مقتدر، هم فرزندشان را کنترل می کنند و هم به او استقلال می دهند؛ هم مراقبش هستند و هم به او آزادی عمل می دهند. همچنین نسبت به نیازهای او هم؛ نه بی تفاوت باشند و نه بی دقت.

به فرزندتان احترام بگذارید

اگر پدران و مادران سعی کنند به فرزند خود احترام بگذارند آنها هم بتدریج یاد می گیرند محترمانه با دیگران رفتار کنند. در واقع فراموش نکنیم فرزندان آیینه ای از رفتار خود ما هستند. بنابراین اگر خود ما اشتباهی می کنیم باید ابتدا ببینیم چگونه رفتار کرده ایم که فرزندمان چنین مشکلی در رفتارهایش دارد.

رفتار والدین با فرزندشان باید به گونه ای باشد که کودک خودش بتواند در انتخاب و تصمیم گیری هایش سهمی داشته باشد، نه این که همیشه والدین برایش تصمیم بگیرند. فراموش نکنیم کودک فقط تا شش ماهگی برای برطرف کردن نیازهایش کاملا به ما وابسته و نیازمند است، ولی بتدریج و به مرور باید به سمتی حرکت کند که این نیاز و وابستگی کمتر و کمتر شود.

دوستانه و آگاهی بخش

هر پدر و مادر ی به روشی خاص با فرزندش رفتار می کند. جدا از هر روشی که والدین برای خود انتخاب می کنند نباید دائم به بچه هایشان امر و نهی کنند. چون این موضوع باعث می شود آنها همین کار را با بچه های کوچک تر از خود بکنند و نتیجه بگیرند هر کس بزرگ تر و قدرتمندتر است می تواند به کوچک تر از خود دستور بدهد یا حتی سر او داد بکشد. داشتن رفتار دوستانه و مدام امر و نهی نکردن باعث می شود فرزندان به والدین خود حس نزدیکی و اعتماد بیشتری داشته باشند و همچنین بچه ها توجه بیشتری به حرف والدین خود نشان دهند. ولی وقتی مدام کودکان را از کاری منع یا به کاری تشویق می کنیم آنها نه تنها علاقه ای به شنیدن نصیحت های ما ندارند، بلکه انگیزه ای هم برای انجامشان نداشته و حتی گاهی دوست دارند بر خلاف میل ما رفتار کنند.

رشد جسمی و ذهنی

کودکان باید بتدریج و همزمان با رشد جسمی، رشد ذهنی هم داشته باشند و یکی از این زمینه های مهم ذهنی هم که کودکان باید در آن رشد کنند تنظیم عواطف آنهاست. در واقع کودکان باید بدانند چطور می توان هیجانات مختلفی مانند خشم، ناراحتی یا عصبانیت خود را کنترل کرد. بهترین روش هم برای آموزش این رفتارها به آنها داشتن رشد عاطفی خود ماست.

اگر ما بتوانیم هیجانات مختلف خود را بدرستی کنترل کنیم کودکان هم از ما یاد می گیرند چطور باید این کار را انجام دهند. برعکس اگر خود ما هنگام خشم، عصبانیت یا ناراحتی نتوانیم رفتار درستی داشته باشیم، فرزندانمان هم رفتاری مشابه ما خواهند داشت.


همچنین بخوانید: